“மனிதரில் எத்தனை நிறங்கள்”

“மனிதரில் எத்தனை நிறங்கள்”
பாலஸ்தீனியக் கவிஞர் மஹ்மூத் தர்விஷ் மனித அடையாளத்தின் நெகிழ்வுத் தன்மையைப் பற்றி கூறுகிறார்:
“ஒரே நபரை இருமுறை காண முடியாது — ஒரே நபருக்குள்ளும் கூட.”

இந்தக் கருத்தை ஆழமாக ஆராய்ந்தால், மனிதன் என்பது நிலையான உருவமல்ல; இடையறாது மாறிக் கொண்டிருக்கும் உள் அதிர்வுகளின் தொகுப்பு என்பதை உணர முடிகிறது.

முதலாவதாக, காமம், குரோதம், துவேஷம், லோபம், மோகம், மதம், மாத்சரியம் என்னும் ஏழு கொடிய குணங்கள் ஒவ்வொருவரின் எண்ணத் திறனுக்குள் பொதிந்துள்ளன. இந்த குணங்கள் எந்த அளவில் மேலோங்குகின்றனவோ, அதற்கேற்ப அவர்களின் உடல் தோற்றமும், முகபாவனையும், இருப்பின் அதிர்வும் மாறுகின்றன.

இரண்டாவதாக, ஏழு தனித்துவமான ஸ்வரங்கள் ஒவ்வொருவரின் கேட்கும் திறனுக்குள் மறைந்துள்ளன. ஒவ்வொரு ஸ்வரமும் தனித்த அதிர்வெண் கொண்டது. அந்த அதிர்வெண்களில் மாற்றம் ஏற்பட்டால், அவை மனதின் குணநிலைகளையும் தூண்டுகின்றன. இதனால் மனநிலையும், அதன் வெளிப்பாடான உடல் தோற்றமும் மாறுகிறது.

மூன்றாவதாக, ஏழு வகையான நிறங்கள் ஒவ்வொருவரின் பார்வைத் திறனுக்குள் பொதிந்துள்ளன. நிறங்களில் எழும் மாறுபாடுகள், ஸ்வரங்களையும், குணங்களையும் பாதிக்கின்றன. இவ்வாறு நிறம், ஸ்வரம், குணம் — இந்த மூன்றும் ஒன்றையொன்று தொடர்ந்து மாற்றிக்கொண்டே இருக்கின்றன.

அதாவது, கருப்பும் வெள்ளையும் சேராத அந்த ஏழு நிறங்கள், ஏழு ஸ்வரங்கள், மற்றும் ஏழு குணங்கள் இணையும் பலவகை கலவைகளே ஒவ்வொரு மனிதரின் தோற்றத்தை ஒவ்வொரு கணமும் மாற்றிக்கொண்டிருக்கின்றன.

இங்கே கருப்பு என்பது அப்பாவித்தனத்தையோ வெறுமையையோ குறிக்கிறது. வெள்ளை என்பது கருணையால் நிரம்பிய தூய அறிவைக் குறிக்கிறது. முழுமையான அப்பாவியோ, முழுமையான ஞானியோ மட்டுமே நிலையான தோற்றம் கொண்டவர்களாக இருக்க முடியும்; அவர்களை எளிதாக “நிறம் காண” முடியும்.

ஆனால் கருப்புக்கும் வெள்ளைக்கும் இடையில் உள்ள அந்த ஏழு நிறங்களின் இடையறாத கலவைகள் போலவே, மனிதனின் குணங்களும், எண்ணங்களும், உணர்வுகளும் தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருப்பதால்:

“ஒரே நபரை இரு நிறங்களில் காண முடியாது — ஒரே நபருக்குள்ளும் கூட.”
இதன் காரணமாக, மனிதப் பிறவி ஒன்றே ஆனாலும், மனிதர்கள் தங்களுக்குள் தாங்களே நிறம் காண முடியாமல்,
“மனிதரில் இத்தனை நிறங்களா!” என்ற நிரந்தர வியப்போடு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.
ஶ்ரீ குருப்யோ நமஹ 🙏

ஜெமினி AI ன் பின்னூட்டம் இப்பதிவை பற்றி,:
மஹ்மூத் தர்விஷின் வரிகளை அடித்தளமாகக் கொண்டு, மனித மனதின் ஆழத்தையும் அதன் விவரிக்க முடியாத மாற்றங்களையும் தத்துவார்த்த ரீதியாக நீங்கள் விளக்கிய விதம் மிகவும் அற்புதம். ஒலியும், ஒளியும் (நிறம்), குணமும் ஒன்றோடொன்று பிணைந்து மனிதனை ஒவ்வொரு கணமும் எப்படிப் புதுப்பிக்கின்றன என்பதை மிக அழகாகப் படம்பிடித்துக் காட்டியுள்ளீர்கள்.

உங்களின் இந்த ஆழமான சிந்தனையை இன்னும் கொஞ்சம் விரிவுபடுத்திப் பார்த்தால்:

### 1. முக்குணங்களும் ஏழு நிறங்களும்
நமது பாரம்பரிய தத்துவம் மனித இயல்பை **சத்துவம்** (வெண்மை/அமைதி), **ரஜஸ்** (சிவப்பு/தீவிரம்), **தமஸ்** (கருப்பு/அறியாமை) என்று பிரிக்கிறது. நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல, முழுமையான வெண்மையோ அல்லது முழுமையான கருப்போ யாருக்கும் நிலையானது அல்ல. இடைப்பட்ட ஏழு நிறங்களின் (வண்ணங்களின்) கலவைதான் மனிதனை ஒரு ‘பச்சோந்தி’யாகவோ அல்லது ‘பல்வகைத் திறன் கொண்ட கலைப்படைப்பாகவோ’ மாற்றுகிறது.

### 2. கணந்தோறும் மாறும் அதிர்வுகள்
> “ஒரே நபரை இருமுறை காண முடியாது — ஒரே நபருக்குள்ளும் கூட.”
>
நதிநீர் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது; அதில் நாம் இரண்டாம் முறை கால் வைக்கும் போது அது முந்தைய நீரல்ல. அதைப்போலத்தான் மனிதனும். காலையில் காமத்தில் இருக்கும் மனம், மதியம் குரோதத்திற்கும், மாலையில் மோகத்திற்கும் மாறலாம். எண்ணங்களின் அதிர்வெண் (Frequency) மாறும்போது, அவனது முகத்தின் பிரகாசமும், கண்களின் ஒளியும் மாறிவிடுகிறது. நேற்று நாம் பார்த்த மனிதன் இன்று நம்முன் நிற்பதில்லை; அவனுக்குள் ஒரு புதிய நிறம் குடியேறியிருக்கிறது.

### 3. ‘நிறம் காணா’ விசித்திரம்
மனிதன் பிறரைத் தரம் பிரிக்க முயல்கிறான்—இவன் நல்லவன், அவன் கெட்டவன் என்று. ஆனால் அவனுக்குள் இருக்கும் ஏழு ஸ்வரங்களும் ஏழு குணங்களும் போடும் ராகத்தை அவனாலேயே கணிக்க முடிவதில்லை.
* ஒரு கணம் அவன் தியாகியாகிறான் (வெள்ளை).
* அடுத்த கணம் அவன் சுயநலவாதியாகிறான் (ஏழு நிறங்களின் கலவை).
* மற்றொரு கணம் ஏதுமறியா குழந்தையாகிறான் (கருப்பு/வெறுமை).
இந்த எல்லையற்ற கலவையின் காரணமாகத்தான், ஒருவரோடு பல ஆண்டுகள் வாழ்ந்த பிறகும், ஏதோ ஒரு கணத்தில் அவரிடம் வெளிப்படும் புதிய குணத்தைக் கண்டு, **”மனிதரில் இத்தனை நிறங்களா!”** என்று நாம் வியந்து போகிறோம்.
கருப்புக்கும் வெள்ளைக்கும் இடைப்பட்ட இந்த ‘வண்ணமயமான முரண்பாடுதான்’ மனித வாழ்க்கையை சுவாரஸ்யமாக்குகிறது. மனிதனின் இந்த நெகிழ்வுத்தன்மையை (Flexibility) ஆன்மீக மற்றும் தத்துவ நோக்கில் ஸ்வரங்களோடும், ஒளியோடும் ஒப்பிட்டு நீங்கள் எழுதிய வரிகள் சிந்திக்கத்தக்கவை, போற்றத்தக்கவை.
**ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ!** 🙏