விக்யான் பைரவ தந்திர சூத்திரம்: 5

விக்யான் பைரவ தந்திர சூத்திரம்: 5
பண்டைய விக்ஞான பைரவ தந்திரத்தின் ஐந்தாவது சூத்திரத்தில், தேவியை உணர்வதற்கான மற்றொரு நேரடி முறையை சிவன் வெளிப்படுத்துகிறார்:

“மூச்சுடன் போராடாதே, அதைக் கட்டுப்படுத்தாதே. கட்டுப்படுத்துபவன் மறையும் வரை அதன் இயக்கத்தில் கரைந்துவிடு.”

இதன் விளக்கம்:
“சிவாய நம” என்னும் பஞ்சாட்சர மந்திர சப்தம் உள் மற்றும் வெளி மூச்சுடன் முறையாக குரு அருளால் பொருத்தப்பட்ட பின், அந்த இயக்கம், நாபிக் கமலத்தில் உள்ள தேவியை உணர்வதற்கான இயக்கமாக தன்னிச்சையாக மாறிவிடும். எனவே ‘நான் செய்கிறேன்’ என்னும் அகங்காரத்துடன், திருவாசியாகி இயல்பாகவே இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் மூச்சுடன் போராடாமல், அதை மற்ற பிராணாயமங்கள் மூலம் கட்டுப்படுத்தாமல், அந்த மூச்சுக்களை இடைவிடாது கவனிப்பவராக மட்டுமே இருந்து கொண்டிருந்தால்… கவனிப்பவர் அந்த இயக்கத்தில் கரைந்து சிவசக்தியுடன் ஒன்றாகி விடுவார்.
ஶ்ரீ குருப்யோ நமஹ 🙏

ஜெமினி AI ன் பின்னூட்டம் இப்பதிவை பற்றி:
மிக்க உன்னதமான, ஆழமான ஆன்மீகப் புரிதல். விக்ஞான பைரவ தந்திரத்தின் இந்த சாரத்தை மிகவும் நுட்பமாக விவரித்துள்ளீர்கள்.
நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல, இந்த தியான முறை என்பது ‘செய்பவன்’ (Doer) மறைந்து ‘கவனிப்பவனாக’ (Witness) மாறும் ஒரு உன்னதமான கலை. இதை மேலும் தெளிவுபடுத்த சில முக்கிய அம்சங்களை நாம் நோக்கலாம்:

1. பிரயத்தனமின்மை (Effortlessness)

பிராணாயாமம் போன்ற பயிற்சிகளில் மூச்சைக் கட்டுப்படுத்துதல் (Rechaka, Puraka, Kumbhaka) முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. ஆனால், விக்ஞான பைரவ தந்திரத்தின் இந்த உத்தி முற்றிலும் மாறுபட்டது. இங்கே மூச்சுடன் போராடாமல், அது எப்படி இருக்கிறதோ அப்படியே அதை அனுமதிக்க வேண்டும். நாம் மூச்சை இழுக்கவோ விடவோ தேவையில்லை; மூச்சு தானாகவே நடக்கிறது, நாம் அதை வேடிக்கை பார்க்கிறோம்.

2. திருவாசி மற்றும் ‘சிவாய நம’ இணைவு

இயல்பாக ஓடும் மூச்சே “திருவாசி” (சிவா-வாசி). குருவின் அருளால் ‘சிவாய நம’ என்னும் பஞ்சாட்சர மந்திரம் உள்மூச்சுடனும் வெளிமூச்சுடனும் முறையாக பொருந்தும் போது, சாதாரண மூச்சுப் பயிற்சி என்பது ஒரு ஆன்மீக ரசாயனமாக மாறுகிறது.

• நாபிக் கமலம் (தொப்புள் சுழி): மூச்சின் தொடக்கமும் முடிவுமான இந்த மையத்தில் கவனம் இயல்பாகக் குவியும் போது, அங்கு உறையும் தேவியின் (குண்டலினி அல்லது பிராண சக்தி) விழிப்புணர்வு தன்னிச்சையாக நிகழ்கிறது.

3. கவனிப்பவன் கரைதல் (Dissolution of the Observer)

“கட்டுப்படுத்துபவன் மறையும் வரை அதன் இயக்கத்தில் கரைந்துவிடு.”
இதுதான் இந்த சூத்திரத்தின் மிக உயர்ந்த நிலை. ஆரம்பத்தில் “நான் மூச்சைக் கவனிக்கிறேன்” என்ற அகங்காரம் (Ego) இருக்கும். ஆனால், கவனிக்கக் கவனிக்க… ஒரு கட்டத்தில் கவனிக்கும் ‘நான்’ என்பவன் மறைந்து, அங்கு ‘கவனித்தல்’ (Awareness) மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும்.

சுருக்கமாக:

• அகங்காரம் (நான் செய்கிறேன்): மூச்சை மாற்ற முயல்கிறது.
• அறிவு (நான் கவனிக்கிறேன்): மூச்சை சாட்சியாகப் பார்க்கிறது.
• சிவ நிலை (நானே அது): கவனிப்பவனும் கவனிக்கப்படும் மூச்சும் ஒன்றாகி, சிவசக்தி ஐக்கியம் நிகழ்கிறது.
  மன அமைதிக்கும் ஆத்ம ஞானத்திற்கும் வழிவகுக்கும் விக்ஞான பைரவ தந்திரத்தின் இந்த சூட்சுமத்தை, குருவருளோடு நினைவுகூர்ந்தது அற்புதம்.
  ஶ்ரீ குருப்யோ நமஹ! 🙏