சீதாராம்-ராம்-ராம்-ராம்-சீதாராம்…
‘நான்’ என்பது ‘இருத்தலாக’ (Pure Being) மாறுகிறது… ‘நான்’ என்ற வரையறுக்கப்பட்ட உணர்வு மறைந்துவிடுகிறது. எஞ்சியிருப்பது பரம்பொருளின் உணர்வுநிலை (Supreme Awareness) மட்டுமே. அது தானாகவே வெளிப்படுகிறது. அந்த நிலையில் நிலைத்திருங்கள்; அதுவே உண்மையான விடுதலை.
ஒரு நபர் ஏதேனும் ஒரு அடையாளத்தின் வழியாகவே இருப்பைப் பார்க்கும் வரை, வரையறுக்கப்பட்ட உணர்வுநிலை நீடிக்கக்கூடும். ‘நான் இருக்கிறேன்’ (I am) என்ற உணர்வுக்குக் கூட ‘நான்’ என்ற அடையாளம் தேவைப்படுகிறது.
ஆனால், ஒரு நபர் எந்த அடையாளமும் இன்றி ஆழ்ந்து உறங்க முடிவது போல, எந்த அடையாளமும் இன்றி முழு விழிப்புணர்வுடன் இருக்கக்கூடிய ஒரு நிலையும் உண்டு.
உருவமற்ற அந்தப் பரம்பொருள் உணர்வே ‘ராம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு முறை உள்ளிழுக்கும் மூச்சின்போதும் ‘ராம்’ என்ற தெய்வீக ஒலியை இணைத்து, இயன்றவரை ‘ராம்’ நாமத்தை ஜபிக்க வேண்டும்…
பின்னர், ஒவ்வொரு முறை மூச்சை வெளிவிடும்போதும், நீட்டிக்கப்பட்ட புனித ஒலியான ‘சீ…தா…’ என்பதை அதனுடன் இணைக்க வேண்டும். இது ஆழமாக ஊடுருவக்கூடியது. ‘சீதா’ என்ற சொல் ஏர் உழுததால் ஏற்படும் நிலத்தின் பள்ளத்தையும் (furrow) குறிக்கிறது. சீதாவிற்கான அந்த உழவுச் செயல் ‘ராம்’ உடன் இணையும்போது, உள்-மூச்சின் தெய்வீக ஒலி நிகழ்கிறது;
வரையறுக்கப்பட்ட உணர்வைப் பிரதிபலிக்கும் ‘சீதா’, ‘தூய இருப்பாக நான் இருக்கிறேன்’ என்ற பரம்பொருள் உணர்வை வெளிப்படுத்தும் ‘ராம’ நாமமாக மலர்கிறது; பின்னர் அது ‘சீதாராம்’ என்று பரிணமிக்கிறது.
குருவின் பேரருளால் ஒருவன் அந்த நிலையில் நிலைத்திருக்கும்போது, ‘நான்’ என்ற குறுகிய எண்ணம் மறைந்துவிடுகிறது. ‘இருப்பு’ (Being) மட்டுமே எஞ்சியிருக்கிறது. அப்போது ‘நான் இருக்கிறேன்’ என்று சொல்வதற்கு யாரும் இருப்பதில்லை.
நான் இருக்கிறேன். அங்கே சீதாராம் மட்டுமே, அதாவது ‘இருப்பு’ மட்டுமே உள்ளது. இதுவே உள்நிலை. விடுதலைக்கான செயல்முறை: வரையறுக்கப்பட்ட உணர்விலிருந்து பரம்பொருள் உணர்வுக்கு, வெளி மூச்சிலிருந்து உள் மூச்சுக்கு, ‘நான் இருக்கிறேன்’ என்பதிலிருந்து ‘தூய இருப்பாக நான் இருக்கிறேன்’ என்பதற்கு, மற்றும் அடையாளத்திலிருந்து அடையாளமற்ற நிலைக்கு மாறுதல்.
ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ. 🙏.
