குணசீலம் ஸ்ரீ பிரசன்ன வெங்கடாஜலபதி பெருமாள் – பகுதி 3
“பார்ப்பது பொய்; இருப்பது மெய்” – பகவான் ரமண மகரிஷியின் அனுபவ உபதேசம்
“பார்ப்பது” என்பது பார்ப்பவன், பார்வை, பார்க்கப்படும் பொருள் என்ற மூவகை வேறுபாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்த மூவகை அனுபவம் மனத்தின் தோற்றமே. எனவே அது நிலையற்றது; அதனால் அது “பொய்” என்று கூறப்படுகிறது.
இந்த மூவகை வேறுபாடு கரைந்து மறையும் போது, எஞ்சுவது “இருப்பது” மட்டுமே. அந்த இருப்பே சாட்சி; அதுவே பிரசன்னம்; அதுவே மெய்.
இந்த உண்மையை உள்ளார உணர்ந்த ஒருவர் குணசீலம் ஸ்ரீ பிரசன்ன வெங்கடாஜலபதி பெருமாளின் முன் நிற்கும் போது, பார்ப்பவனாகிய “தன்மை”, பார்க்கப்படும் சிலாரூபமாகிய “முன்னிலை”, இரண்டையும் இணைக்கும் “படர்க்கை” ஆகிய இந்த மூன்று தன்மைகளும், சிலாரூபத்திற்குள் உருவமற்ற சாட்சியாக எப்போதும் பிரசன்னமாக விளங்கும் ஸ்ரீ பிரசன்ன வெங்கடாஜலபதி பெருமாளின் அருள்நிலையில் கரைந்து மறைகின்றன.
அப்போது அங்கு எஞ்சியிருப்பது சிலையோ, பார்ப்பவனோ அல்ல; தூய விழிப்புணர்வின் பிரசன்னம் மட்டுமே.
அந்த பிரசன்னமே ஆனந்தத்தின் ஆதாரம்.
அந்த பிரசன்னமே நித்திய சாட்சி.
அந்த பிரசன்னமே பரம்பொருளின் மௌன வெளிப்பாடு.
அதுவே வேதாந்தம் கூறும் சத்-சித்-ஆனந்தம்.
அதுவே பக்தி அனுபவிக்கும் பெருமாளின் அருள்.
அதுவே உண்மையான பேரின்ப நிலை.
ஓம் நமோ நாராயணாய நமஹா 🙏
Aadesh 