பைரவரின் அருள் – 14- விஜ்ஞான பைரவ தந்திரம் – ஸ்லோகம்: 43

பைரவரின் அருள் – 14- விஜ்ஞான பைரவ தந்திரம் – ஸ்லோகம்: 43
निजदेहे सर्वदिक्कं युगपद्भावयेद्वियत् ।
निर्विकल्पमनास्तस्य वियत्सर्वं प्रवर्तते ॥ ४३ ॥
பொருள்:
தன் உடலுக்குள், எல்லாத் திசைகளிலும், ஒரே நேரத்தில் ஆகாயம் பரவி இருப்பதாக உணர வேண்டும். மனம் எண்ண வேறுபாடுகளிலிருந்து விடுபட்டு நிர்விகல்பமாக நிலைபெற்றால், அனைத்தும் அந்த ஆகாய விழிப்புணர்வாகவே அனுபவிக்கப்படும்.
பொருள் விளக்கம்:
ஆகாயம் என்றால் என்ன?
இந்த ஸ்லோகம் நம்மை வெளியில் விரிந்திருக்கும் பௌதிக ஆகாயத்தை மட்டும் தியானிக்கச் சொல்லவில்லை.
இதன் ஆழமான ரகசியத்தை பிருஹதாரண்யக உபநிஷத்தின் ரிஷி யாக்ஞவல்கியர் – கார்க்கி உரையாடலோடு பொருத்தி பார்க்கலாம்.
கார்க்கி அம்மையார் கேட்கிறார்:
“வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையிலும், வானத்திற்கும் பூமிக்கும் அப்பாலும், குறுக்கும் நெடுக்குமாக எது வியாபித்திருக்கிறது?”
ரிஷி யாக்ஞவல்கியர் பதிலளிக்கிறார்:
“ஆகாயம், கார்க்கி.”
கார்க்கி மீண்டும் கேட்கிறார்:
“அப்படியானால், அந்த ஆகாயம் எதில் கோர்க்கப்பட்டிருக்கிறது?”
அப்போது ரிஷி யாக்ஞவல்கியர் கூறுவது:
“கார்க்கி, அதை அழிவற்ற அக்ஷரம் என்று அறிந்தவர்கள் கூறுகிறார்கள். அந்த அக்ஷரத்தில்தான் ஆகாயம் குறுக்கும் நெடுக்குமாகக் கோர்க்கப்பட்டுள்ளது.”

இங்கே ஒரு மிக நுட்பமான உண்மை வெளிப்படுகிறது.
ஆகாயம் அனைத்தையும் தாங்குகிறது.
ஆனால் ஆகாயமே எதனால் தாங்கப்படுகிறது?
அது அக்ஷரத்தில் கோர்க்கப்பட்டுள்ளது.

ஆகாயத்திலிருந்து அக்ஷரத்திற்கு:
ஆகவே, “என் உடலுக்குள் ஆகாயம் பரவி இருக்கிறது” என்று தியானிக்கும் போது, நாம் பௌதிக ஆகாயத்தை மட்டும் கவனிப்பது போதாது. அந்த ஆகாயம் கோர்க்கப் பெற்றிருக்கும் அக்ஷரத்தையும் அறிய வேண்டும்.

அக்ஷரம் என்றால் அழிவற்றது:
அது தோன்றி மறையும் ஒரு பொருள் அல்ல.
அதை அறியப்படும் ஒரு பொருளாகவும் பார்க்க முடியாது.
ஏனெனில்—
அறியப்படும் அனைத்திற்கும் பின்னால்,
அறிதலாகவே இருப்பது அதுவே.

குரு அருளால் இந்த அக்ஷரத்தின் உண்மை உணரப்படும்போது, அது வெறும் ஒரு கருத்தாக இல்லாமல், விழிப்புணர்வாகவே தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது.

நிர்விகல்ப மனம்:
அப்போது தியானத்தின் அடுத்த கட்டம் நிகழ்கிறது.
மனம் பொருட்களைப் பிரிக்கிறது.
“நான் – அது”
“உள்ளே – வெளியே”
“இது – அது”
“பார்ப்பவன் – பார்க்கப்படுவது”
என்று வேறுபாடுகளை உருவாக்குகிறது.

இந்த வேறுபாடுகள் தற்காலிகமாக அமைதியடையும் போது, நிர்விகல்ப நிலை வெளிப்படுகிறது.

அப்போது ஆகாயம் உடலுக்குள் இருப்பது போலத் தோன்றுவதில்லை.
மாறாக—
உடலும் ஆகாயத்திற்குள்,
ஆகாயமும் விழிப்புணர்விற்குள்,
அனைத்தும் ஒரே விழிப்புணர்வாகவே (அக்ஷரமாகவே) இருப்பது தெளிவாகிறது.

அதனால் இந்த ஸ்லோகத்தின் தியானம்:
“நான் ஆகாயத்தைப் பார்க்கிறேன்”
என்பதிலிருந்து,
“ஆகாயமாகவும், ஆகாயத்தை அறியும் விழிப்புணர்வாகவும் இருப்பது யார்?”
என்ற விசாரணைக்குள் நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது.

ரமண மகரிஷியின் பார்வை:
பகவான் ரமண மகரிஷியின் உபதேசத்திலும் இதே உண்மை மிகவும் நுட்பமாக வெளிப்படுகிறது:
“ஆகாயம் உங்களுக்குள் இருக்கிறது.
பௌதிக உடல் ஆகாயத்தில் இருக்கிறது;
ஆனால் நீங்கள் இல்லை.”

இதை ஆழமாகப் பார்க்கும்போது,
உடல் ஆகாயத்தில் தோன்றுகிறது.
ஆகாயம் அக்ஷரமாக விழிப்புணர்வில் அறியப்படுகிறது.
ஆனால் அந்த விழிப்புணர்வு எதிலும் தோன்றுவதில்லை.
அதுவே அனைத்துத் தோற்றங்களுக்கும் ஆதாரம்.

அதனால் விஜ்ஞான பைரவ தந்திரம் நம்மை வெளியில் உள்ள ஆகாயத்தை தியானிக்கச் செய்து, இறுதியில் ஆகாயத்தையும் அறியும் அந்தப் பரந்த விழிப்புணர்வில் நிலைபெறச் செய்கிறது.

அங்கே—
திசைகள் இல்லை.
உள்ளே–வெளியே இல்லை.
நான்–அது என்ற வேறுபாடு இல்லை.
எண்ணங்களால் உருவாக்கப்பட்ட எல்லைகளும் இல்லை.

மீதமிருப்பது—
எல்லையற்ற பெருவெளி போன்ற
தூய விழிப்புணர்வு மட்டுமே.
அதுவே பைரவ நிலை.
ஶ்ரீ குருப்யோ நமஹ 🙏