” No bondage and no liberation”
Let’s begin today with a simple question: Who are we, really? Are we the sum of our experiences, our thoughts, our breaths—or is there something deeper quietly present beneath it all?
The teachings of Bhagavan Ramana invite us to explore this very mystery. He reminds us that there is, in truth, no bondage and no liberation. Imagine the air that surrounds us: it belongs to no one, moves freely, and cannot be claimed as “mine” or “yours”. In much the same way, the breath that flows through our bodies is just a part of that endless air. It’s not ours to possess—it simply is.
When we genuinely perceive this truth—not merely intellectually, but through lived experience—we relinquish the notion that “my breath” or “my body” defines our identity. The attachment to the breath, to the mind as “I” or “mine,” gently fades away. What remains is a quiet merging, a return to our source—the Self. And in the Self, there is no beginning and no end, no birth and no death. There is only presence, unchanging and free.
This is the heart of Ramana’s message: if there is no real bondage, there can be no real liberation. We are already whole, already free, just as we are. It’s a truth that asks only to be lived, not just believed.
Sri Gurupyo Namah. 🙏
“பந்தமும் இல்லை, விடுதலையும் இல்லை”
இன்று ஒரு எளிய கேள்வியுடன் தொடங்குவோம்: உண்மையில் நாம் யார்? நாம் நமது அனுபவங்கள், எண்ணங்கள், மூச்சு ஆகியவற்றின் கூட்டுத்தொகையா—அல்லது இவை எல்லாவற்றிற்கும் அடியில் அமைதியாக இருக்கும் ஆழமான ஒன்று உள்ளதா?
பகவான் ரமணரின் போதனைகள் இந்த மர்மத்தை ஆராய நம்மை அழைக்கின்றன. உண்மையில் பந்தமும் இல்லை, விடுதலையும் இல்லை என்று அவர் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார். நம்மைச் சுற்றியுள்ள காற்றைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள்: அது யாருக்கும் சொந்தமானது அல்ல, சுதந்திரமாக இயங்குகிறது, மேலும் அதை ‘என்னுடையது’ என்றோ ‘உன்னுடையது’ என்றோ உரிமை கோர முடியாது. அதேபோல, நம் உடல்கள் வழியாகப் பாயும் மூச்சும் அந்த முடிவற்ற காற்றின் ஒரு பகுதி மட்டுமே. அது நமக்குச் சொந்தமானது அல்ல—அது வெறுமனே இருக்கிறது.
இந்த உண்மையை நாம் உண்மையாக உணரும்போது—வெறும் அறிவுப்பூர்வமாக மட்டுமல்லாமல், வாழ்ந்த அனுபவத்தின் மூலமாகவும்—’என் மூச்சு’ அல்லது ‘என் உடல்’ நமது அடையாளத்தை வரையறுக்கிறது என்ற எண்ணத்தை நாம் கைவிடுகிறோம். மூச்சின் மீதான பற்று, ‘நான்’ அல்லது ‘என்னுடையது’ என்ற மனதின் மீதான பற்று மெதுவாக மறைந்துவிடுகிறது. எஞ்சியிருப்பது ஒரு அமைதியான ஒன்றிணைப்பு, நமது மூலமான ஆன்மாவிடம் திரும்புதல். மேலும், ஆத்மாவில் தொடக்கமும் இல்லை, முடிவும் இல்லை, பிறப்பும் இல்லை, இறப்பும் இல்லை. மாறாத, சுதந்திரமான இருப்பு மட்டுமே உள்ளது.
இதுவே ரமணரின் செய்தியின் சாரம்: உண்மையான பந்தம் இல்லையென்றால், உண்மையான விடுதலை இருக்க முடியாது. நாம் இருக்கும் நிலையிலேயே ஏற்கனவே முழுமையானவர்கள், ஏற்கனவே சுதந்திரமானவர்கள். இது நம்புவதற்கு மட்டுமல்ல, வாழ்ந்து காட்டப்பட வேண்டிய ஒரு உண்மை.
ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ. 🙏
Aadesh 