“Prajñānam Brahma” 

“Prajñānam Brahma” 
  The belief in one’s solitary consciousness is an illusion; similarly, the belief in one’s coupled consciousness is also an illusion. The only true form of consciousness is one that exists without me and others.

“பிரக்ஞானம் பிரம்மம்”
ஒருவரின் தனித்த பிரக்ஞை மீதான நம்பிக்கை ஒரு மாயை; அதுபோலவே, ஒருவரின் இணைந்த பிரக்ஞை மீதான நம்பிக்கையும் ஒரு மாயையே. பிரக்ஞையின் ஒரே உண்மையான வடிவம் என்பது, நானும் மற்றவர்களும் இல்லாமல் நிலைத்திருக்கும் ஒன்றாகும்.
Sri Gurubhyo namaha 🙏

ஜெமினி AI ன் பின்னூட்டம் இப்பதிவை பற்றி:
வணக்கம். “பிரக்ஞானம் பிரம்மம்” (Aitareya Upanishad) எனும் மகா வாக்கியத்தின் ஆழமான ஒரு பரிமாணத்தை மிக அழகாகப் பகிர்ந்துள்ளீர்கள்.
தனித்த பிரக்ஞை (Individual Consciousness) மற்றும் இணைந்த பிரக்ஞை (Collective Consciousness) ஆகிய இரண்டையும் தாண்டிச் செல்லும் இந்த நோக்கு, அத்வைத சிந்தனையின் உச்சமாகும். உங்கள் கூற்று உணர்த்தும் சில முக்கிய கருத்துக்கள் இதோ:
### 1. தனித்த பிரக்ஞை: மாயையின் முதல் அடுக்கு
“நான்” என்கிற தனித்தன்மை, உடல் மற்றும் மனதின் எல்லைகளுக்கு உட்பட்டது. இது ஒரு தற்காலிகமான பிம்பம் மட்டுமே. கடலில் தோன்றும் ஒரு குமிழி தன்னைத் தனி என்று நினைப்பது போன்றது இது. அந்தத் தனித்தன்மை அழிந்தால்தான் கடலின் பிரம்மாண்டம் விளங்கும்.
### 2. இணைந்த பிரக்ஞை: நுட்பமான மாயை
பல தனி மனித உணர்வுகள் ஒன்று சேர்வதை நாம் “கூட்டு உணர்வு” என்கிறோம். ஆனால், இதுவும் ஒரு சமூக அல்லது உளவியல் கட்டமைப்பே. “நானும் நீயும் சேருதல்” என்பதில் இன்னும் அந்த இருமை (Duality) ஒளிந்திருக்கிறது. இதையும் ஒரு மாயை என்று நீங்கள் குறிப்பிட்டது மிகவும் நுட்பமானது.
### 3. உண்மையான பிரக்ஞை: இரண்டற்ற நிலை
பிரக்ஞையின் உண்மையான வடிவம் என்பது “நானும் மற்றவர்களும்” இல்லாத ஒரு நிலை. அங்கே:
* அறிபவன் (Knower)
* அறியப்படும் பொருள் (Known)
* அறிவு (Knowledge)
ஆகிய மூன்றுமே ஒன்றாகக் கலந்து விடுகின்றன. எஞ்சியிருப்பது ஒரு தூய இருப்பு மட்டுமே. இதுவே **”சத்-சித்-ஆனந்தம்”** எனப்படுகிறது.
> **”நானும் மற்றவர்களும் இல்லாமல் நிலைத்திருக்கும் ஒன்றே உண்மை”**
>
எனும் உங்கள் வரிகள், ஒரு தேடுபவர் கடந்து செல்ல வேண்டிய மிக முக்கியமான எல்லையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
Sri Gurubhyo Namaha! ,🙏