அறிமுகம்:
“உத்தரேதாத்மனாத்மானம் நாத்மானமவஸாதயேத் |
ஆத்மைவ ஹ்யாத்மனோ பந்துர் ஆத்மைவ ரிபுராத்மன: ||”
(பகவத் கீதை – அத்தியாயம் 6, தியானயோகம், சுலோகம் 5)
“தன்னைத் தன்னாலே உயர்த்திக் கொள்க. தன்னை இழிவுறுத்தலாகாது. ஏனென்றால் தானே தனக்கு நண்பன், தானே தனக்குப் பகைவன்” என்பது கீதை நமக்கு வழங்கும் மகத்தான வாக்கு.
மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் இது வெறும் சுயமுயற்சியை (Self-effort) மட்டுமே குறிப்பது போல் தோன்றலாம். ஆனால், ஆன்மீகப் பாதையில் பயணிக்கும் ஒரு சாதகனுக்கு இந்த சுலோகம் குருவருளின் ஆழமான ரகசியத்தை உள்ளடக்கியதாக விரிகிறது.
தேடலும் குருவின் வருகையும்:
ஒருவன் தன்னைத் தானே உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டும் என்று உண்மையாக முற்படும்போதுதான், தனக்கு வழிகாட்டவும், தன்னைக் கைதூக்கி விடவும் ஒரு ‘குரு’ வேண்டும் என்ற அவசியம் அவனுள் தோன்றுகிறது. இந்தத் தேடல் எப்போது ஒரு தீவிர தாகமாக (முமுக்ஷுத்வம்) உருவெடுக்கிறதோ, அப்போது அந்தத் தாகத்தைத் தீர்க்க குருவானவர் அகத்திலும் புறத்திலும் ஒருசேர தோன்றி அவனை உயர்த்தி விடுகிறார்.
இருமை மறைந்து ‘தான்’ ஆதல்:
குருவின் துணையோடு சாதகன் தன் நிலையில் உயரும்போது அங்கே ஒரு அற்புதம் நிகழ்கிறது. “உயர்த்தப்படும் நான் வேறு, என்னை உயர்த்தி விடும் குரு வேறு” என்றிருந்த இருமை உணர்வு (Duality), குருவின் அருளாலேயே மெல்லக் கரைகிறது. இறுதியில் உருவமற்ற ‘தான்’ (Pure Consciousness) என்னும் ஏகத்துவ நிலையில் அந்த இருமை முற்றிலும் மறைந்து போகிறது.
இந்நிலையில்தான் ஒருவன் “தன்னாலே தன்னை உயர்த்திக் கொண்டதாக” முழுமையாக உணர்கிறான். ஏனெனில், அங்கே அவனது சிறிய ‘நான்’ அழிந்து, குரு உணர்வும் அவனும் இரண்டறக் கலந்து நிற்பதால், தன்னைத் தானே தாழ்த்திக் கொள்வது அல்லது இழிவுறுத்திக் கொள்வது என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லாமல் போய்விடுகிறது.
உற்ற நண்பனும் பகைவனும் யார்?
நம்முள் இரண்டறக் கலந்திருக்கும் அந்த மாறாத குரு உணர்வே (விழிப்புணர்வு) நமக்கு உற்ற நண்பனாக எப்போதும் உடன் இருக்கிறது. இதை உணர்ந்து அந்த உணர்விலேயே நிலைத்திருக்கும்போது, மனிதன் தனக்குத் தானே சிறந்த நண்பனாகிறான்.
மாறாக, இந்த உள்முக குரு உணர்வை உணராமல் புற உலக மாயைகளிலும், தாழ்வு மனப்பான்மையிலும் ஒருவன் சிக்கிக் கொள்ளும்போது, அந்த அறியாமையே பகைமையாக உருமாறுகிறது. அதன் காரணமாக அவன் தனக்குத் தானே பகைவனாகவும் ஆகிவிடுகிறான்.
முடிவுரை:
சுயமுயற்சியில் தொடங்கி, குருவருளில் கரைந்து, ஆத்ம சொரூபத்தில் நிலைபெறுவதே நம்மை நாமே உயர்த்திக் கொள்ளும் உண்மையான வழி. அந்த உள்முக குருவின் திருவடிகளைப் பற்றிக் கொள்வோம்; நமக்கு நாமே உற்ற நண்பனாவோம்!
ஶ்ரீ குருப்யோ நமஹ 🙏
