அனுபூதி நிலை: இருமைகளுக்கு இடையிலான தூய இருப்பின் தரிசனம்:

அனுபூதி நிலை: இருமைகளுக்கு இடையிலான தூய இருப்பின் தரிசனம்:
வாழ்க்கையில் நாம் எப்பொழுதும் இருமைகளிலேயே (Dualities) உழன்று கொண்டிருக்கிறோம். உறக்கம்-விழிப்பு, கடந்த காலம்-எதிர்காலம், சிற்றின்பம்-பேரின்பம் என அனைத்திலும் இரண்டு எல்லைகள் உள்ளன. ஆனால், இந்த இரண்டு எல்லைகளுக்கும் நடுவில் உள்ள அந்த மெல்லிய, சலனமற்ற இடைவெளியை நாம் என்றாவது கவனித்ததுண்டா? அந்த நுண்ணிய இடைவெளியில்தான் பிரபஞ்சத்தின் மிகப்பெரிய ரகசியம் அடங்கியுள்ளது.
திருவருளால் அந்த இடைவெளி நிரப்பப்படும் போது நிகழும் அதிசயமே “அனுபூதி நிலை”. அத்தகைய தூய இருப்பை நோக்கிய ஒரு தியானப் பயணம் இதோ:

1. உறக்கமும் விழிப்பும்:
உறக்கத்தின் இருப்புக்கும், விழிப்பின் இருப்புக்கும் இடையில் ஒரு நுண்ணிய இடைவெளி உள்ளது. திருவருளால் அந்த இடைவெளி நிரப்பப்படும் போது, உறக்கம் – விழிப்பு என்னும் வேறுபாடுகள் மறைந்து போகும். தூய இருப்பு மட்டுமே எஞ்சி இருக்கும்.
அந்நிலையில் அவன் உறங்கினாலும் உறங்குபவன் இல்லை, விழித்திருக்கிறான். அதுபோன்று விழித்திருந்தாலும் அவன் விழித்திருப்பதில்லை, உறங்குகிறான். இதுவே அனுபூதி நிலை.

2. மூச்சின் இடைவெளி: பிராணனும் அபானமும்:
பிராணனின் இருப்புக்கும், அபானனின் இருப்புக்கும் இடையில் ஒரு நுண்ணிய இடைவெளி உள்ளது. அந்த இடைவெளி திருவருளால் நிரப்பப்படும் போது, பிராணன் – அபானன் என்னும் வேறுபாடுகள் மறைந்து தூய இருப்பு மட்டுமே எஞ்சி நிற்கும். அந்நிலையில் அவன் சுவாசித்தாலும் சுவாசிப்பவன் இல்லை. பிராணங்கள் பிராணங்களிலேயே இயங்கிக் கொண்டிருக்கும். இதுவே அனுபூதி நிலை.

3. காலத்தின் மாயம்: கடந்தகாலமும் எதிர்காலமும்:
கடந்த கால எண்ணங்களுக்கும், எதிர்கால எண்ணங்களுக்கும் இடையில் உள்ள அந்த நுண்ணிய இடைவெளி திருவருளால் நிரப்பப்படும் போது, காலம் என்னும் வேறுபாடே மறைந்து போகும். தூய இருப்பு மட்டுமே எஞ்சி நிற்கும். அந்நிலையில் அவன் நினைத்தாலும் நினைப்பவன் இல்லை. எண்ணங்கள் எண்ணங்களில் நிலைபெற்று நிற்கும். இதுவே அனுபூதி நிலை.

4. அறிவும் அறிபவனும்:
அறிவிற்கும், அறிபவனுக்கும் இடையிலான இடைவெளி திருவருளால் நிரம்பும்போது, வேறுபாடுகள் அழிந்து தூய இருப்பு மட்டுமே மிஞ்சும். அந்நிலையில் அவன் அறிந்தாலும் அறிபவன் இல்லை. அறிவு அறிவினில் நிலைபெற்று நிற்கும். இதுவே அனுபூதி நிலை.

5. சிற்றின்பமும் பேரின்பமும்:
சிற்றின்பத்திற்கும், பேரின்பத்திற்கும் இடையில் உள்ள இடைவெளி திருவருளால் நிரப்பப்படும் போது, இரண்டுக்கும் இடையிலான எல்லைகள் உதிர்ந்துவிடும். அந்நிலையில் அவன் ஆனந்தத்தை அனுபவித்தாலும் அனுபவிப்பவன் இல்லை. ஆனந்தம் ஆனந்தத்தில் ஒடுங்கி நிற்கும். இதுவே அனுபூதி நிலை.

6. பிரபஞ்சமும் தேகமும்:
பஞ்சபூதங்களான பிரபஞ்சத்திற்கும், அவற்றின் திரிபான தேகத்திற்கும் இடையிலான அந்த இடைவெளி திருவருளால் நிரப்பப்படும்போது, பிரபஞ்சம் – தேகம் என்னும் வேறுபாடுகள் மறைந்து தூய இருப்பு மட்டுமே எஞ்சி நிற்கும். அந்நிலையில் அவன் புலன்களால் உணர்ந்தாலும் உணர்பவன் இல்லை. பிரபஞ்சம் பிரபஞ்சத்தில் ஒடுங்கி நிற்கும். இதுவே அனுபூதி நிலை.

7. இறுதி அனுபூதி: பிரம்மமும் மாயையும்:
பிரம்மத்திற்கும், மாயைக்கும் இடையிலான நுண்ணிய இடைவெளி திருவருளால் நிரப்பப்படும் போது, பிரம்மம் – மாயை என்னும் இருமைகளும் மறைந்து போகும். அந்நிலையில் அஞ்ஞானமும் இல்லை, ஞானமும் இல்லை. இருப்பு இருப்பினில் ஒடுங்கி நிற்கும். இதுவே இறுதி அனுபூதி நிலை.

8. இறுதிச் சத்தியம்:
இங்கு ‘இடைவெளி’ என்று குறிப்பிடப்படுவது தனித்தனி இடைவெளிகளை அல்ல. ஒரே இடைவெளியே பலவாக வியாபித்து நிற்கிறது. திருவருளால் எந்த ஒரு இடைவெளி நிரப்பப்பட்டாலும், அக்கணமே எல்லா இடைவெளிகளும், குறிப்பாக ‘நாம்’, ‘மற்றவர்கள்’ உட்பட எல்லா வேறுபாடுகளும் மறைந்து போகும். இங்கு திருவருள் என்று சுட்டிக் காட்டுவது குருவின் திருவருளே அன்றி வேறு இல்லை.  இதுவே சத்தியம்.

ஶ்ரீ குருப்யோ நமஹ 🙏