॥ श्रीरामभुजङ्गस्तोत्रम् ॥ ராம புஜங்க ஸ்தோத்திரம்: part -1
1. > विशुद्धं परं सच्चिदानन्दरूपं
गुणाधारमाधारहीनं वरेण्यम् ।
महान्तं विभान्तं गुहान्तं गुणान्तं
सुखान्तं स्वयं धाम रामं प्रपद्ये ॥ १ ॥
தமிழ் பொருள்:
மிகத் தூய்மையானதும், பரமமான சத்–சித்–ஆனந்த வடிவமானதும், அனைத்து நற்குணங்களுக்கும் ஆதாரமானதும், தனக்குத் தானே எந்த ஆதாரமும் தேவையில்லாததுமான, போற்றத்தக்க ராமனை நான் சரணடைகிறேன்.
அவர் மகத்தானவர்; எங்கும் ஒளிர்பவர்; உள்ளத்தின் ஆழத்தில் உறைபவர்; குணங்களைக் கடந்தவர்; பேரானந்தத்தின் இருப்பிடமாகவும், தானே தன் ஒளியாகவும் விளங்குபவர்.
2. > शिवं नित्यमेकं विभुं तारकाख्यं
सुखाकारमाकारशून्यं सुमान्यम् ।
महेशं कलेशं सुरेशं परेशं
नरेशं निरीशं महीशं प्रपद्ये ॥ २ ॥
தமிழ் பொருள்:
நித்தியமான, ஒன்றேயான, எங்கும் நிறைந்த, பிறவிக் கடலைக் கடக்கச் செய்யும் தாரகப் பிரம்மமாக விளங்கும் ராமனை நான் சரணடைகிறேன்.
அவர் ஆனந்த வடிவம்; உருவத்தால் கட்டுப்படாதவர்; அனைவராலும் போற்றப்படுபவர். மகேசன், தேவர்களின் இறைவன், பரம்பொருள், மனிதர்களின் அரசன், எல்லாவற்றிற்கும் மேலான இறைவன்.
3.> यदावर्णयत्कर्णमूलेऽन्तकाले
शिवो राम रामेति रामेति काश्याम् ।
तदेकं परं तारणब्रह्मरूपं
भजेऽहं भजेऽहं भजेऽहं भजेऽहम् ॥ ३ ॥
தமிழ் பொருள்:
காசியில், ஒருவரது இறுதி நேரத்தில், சிவபெருமான் அவரது காதருகில் “ராமா, ராமா” என்று உபதேசிக்கும் அந்த ஒரே தாரகப் பிரம்ம வடிவத்தை, நான் மீண்டும் மீண்டும் தியானித்து வணங்குகிறேன்.
ஆன்மிகக் குறிப்பு:
இங்கே “ராம நாமம்” வெறும் பெயராக அல்ல; சம்சாரத்தைக் கடக்கச் செய்யும் தாரக மந்திரமாக எடுத்துக் காட்டப்படுகிறது.
4.> महारत्नपीठे शुभे कल्पमूले
सुखासीनमादित्यकोटिप्रकाशम् ।
सदा जानकीलक्ष्मणोपेतमेकं
सदा रामचन्द्रं भजेऽहं भजेऽहम् ॥ ४ ॥
தமிழ் பொருள்:
மங்களமான கற்பக மரத்தின் அடியில், மகத்தான இரத்தின சிம்மாசனத்தில் ஆனந்தமாக அமர்ந்திருப்பவரும், கோடிக்கணக்கான சூரியர்களின் ஒளியைப் போன்ற பிரகாசமுடையவருமான ராமச்சந்திரனை நான் எப்போதும் தியானிக்கிறேன்.
அவர் எப்போதும் ஜானகி (சீதை) மற்றும் லட்சுமணருடன் விளங்குகிறார்.
5.> क्वणद्रत्नमञ्जीरपादारविन्दं
लसन्मेखलाचारुपीताम्बराढ्यम् ।
महारत्नहारोल्लसत्कौस्तुभाङ्गं
नदच्चञ्चरीमञ्जरीलोलमालम् ॥ ५ ॥
தமிழ் பொருள்:
இரத்தினங்களால் ஆன சிலம்புகள் ஒலிக்கும் தாமரை போன்ற திருவடிகளைக் கொண்டவர்; அழகிய மேகலையுடனும் மஞ்சள் நிறப் பீதாம்பரத்துடனும் விளங்குபவர்.
மகத்தான இரத்தின மாலைகளாலும் கௌஸ்துப மணியின் ஒளியாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட திருமேனியுடையவர்; மலர்களைச் சுற்றி வரும் வண்டுகளின் ஓசையால் அசையும் மலர் மாலையை அணிந்திருப்பவர்.
6.> लसच्चन्द्रिकास्मेरशोणाधराभं
समुद्यत्पतङ्गेन्दुकोटिप्रकाशम् ।
नमद्ब्रह्मरुद्रादिकोटीररत्न
स्फुरत्कान्तिनीराजनाराधिताङ्घ्रिम् ॥ ६ ॥
தமிழ் பொருள்:
நிலவொளியைப் போல் மெல்லிய புன்னகையுடன், சிவந்த உதடுகளுடன் விளங்குபவர்; உதயமாகும் சூரியனும் சந்திரனும் கோடிக்கணக்கில் சேர்ந்தது போன்ற பேரொளியுடையவர்.
பிரம்மா, ருத்ரர் முதலான எண்ணற்ற தேவர்கள் தங்கள் கிரீடங்களில் உள்ள இரத்தினங்களின் ஒளியால் ஆரத்தி எடுப்பது போன்ற பெருமையுடைய திருவடிகளை உடையவர்.
7.> पुरः प्राञ्जलीनाञ्जनेयादिभक्तान्
स्वचिन्मुद्रया भद्रया बोधयन्तम् ।
भजेऽहं भजेऽहं सदा रामचन्द्रं
त्वदन्यं न मन्ये न मन्ये न मन्ये ॥ ७ ॥
தமிழ் பொருள்:
தமக்கு முன் கைகளைக் கூப்பி நிற்கும் ஆஞ்சநேயர் முதலான பக்தர்களுக்கு, தனது சின்முத்திரையின் மூலம் ஞானத்தை உபதேசிப்பவரான ராமச்சந்திரனை நான் எப்போதும் தியானிக்கிறேன்.
“உன்னைத் தவிர வேறு எதையும் நான் உண்மையானதாகக் கருதுவதில்லை; கருதுவதில்லை; கருதுவதில்லை.”
இது மிகவும் ஆழமான வரி. இங்கே ராமன் ஒரு வரலாற்று மனிதராக மட்டும் அல்லாமல் சுயஞானத்தை வெளிப்படுத்தும் பரம்பொருளாக காட்டப்படுகிறார்.
8.> यदा मत्समीपं कृतान्तः समेत्य
प्रचण्डप्रकोपैर्भटैर्भीषयेन्माम् ।
तदाविष्करोषि त्वदीयं स्वरूपं
सदापत्प्रणाशं सकोदण्डबाणम् ॥ ८ ॥
தமிழ் பொருள்:
என் மரண நேரத்தில், காலன் தனது கொடிய வீரர்களுடன் வந்து என்னை அச்சுறுத்தும் போது,
அப்போது நீ உனது உண்மையான தெய்வீக வடிவத்தை வெளிப்படுத்தி, கோதண்டமும் அம்பும் ஏந்தி, என்னை எல்லா ஆபத்துகளிலிருந்தும் காப்பாயாக.
9.> निजे मानसे मन्दिरे सन्निधेहि
प्रसीद प्रसीद प्रभो रामचन्द्र ।
ससौमित्रिणा कैकयीनन्दनेन
स्वशक्त्यानुभक्त्या च संसेव्यमान ॥ ९ ॥
தமிழ் பொருள்:
என்னுடைய மனம் என்னும் ஆலயத்தில் நீ வந்து சந்நிதியாக இருப்பாயாக.
ஓ ராமச்சந்திரா! என்மீது அருள் புரிவாயாக, அருள் புரிவாயாக.
சௌமித்ரியான லட்சுமணராலும், கைகேயியின் மகனான பரதராலும், உனது சக்தியாலும் பக்தியாலும் நீ சேவை செய்யப்படுபவனாக விளங்குகிறாய்.
10.> स्वभक्ताग्रगण्यैः कपीशैर्महीशैः
अनीकैरनेकैश्च राम प्रसीद ।
नमस्ते नमोऽस्त्वीश राम प्रसीद
प्रशाधि प्रशाधि प्रकाशं प्रभो माम् ॥ १० ॥
தமிழ் பொருள்:
உனது சிறந்த பக்தர்களாலும், வானரத் தலைவர்களாலும், அரசர்களாலும், எண்ணற்ற படைகளாலும் போற்றப்படும் ராமா, என்மீது அருள் புரிவாயாக.
ஓ இறைவா, உனக்கு மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம்.
ராமா, என்மீது அருள் புரிவாயாக.
“என்னை ஆளுவாயாக; என்னை ஆளுவாயாக; என்னுள் ஒளியை வெளிப்படுத்து, பிரபுவே!”
11. — மிக முக்கியமான ஸ்லோகம்
> त्वमेवासि दैवं परं मे यदेकं
सुचैतन्यमेतत्तदन्यं न मन्ये ।
यतोऽभूदमेयं वियद्वायुतेजो
जलोर्व्यादिकार्यं चरं चाचरं च ॥ ११ ॥
தமிழ் பொருள்:
“நீயே எனது பரம தெய்வம்; ஒன்றேயான தூய சைதன்யம் நீயே. உன்னைத் தவிர வேறு எதையும் நான் உண்மையாகக் கருதுவதில்லை.”
உன்னிடமிருந்தே அளவிட முடியாத ஆகாயம், காற்று, நெருப்பு, நீர், பூமி முதலான பஞ்சபூதங்களும், அவற்றால் உருவான அனைத்தும் தோன்றின.
அசைவுடையவையும், அசைவற்றவையும் — அனைத்தும் உன்னிடமிருந்தே தோன்றியவை.
ஶ்ரீ குருப்யோ நமஹ 🙏
_____________________________________________________________________
॥ श्रीरामभुजङ्गस्तोत्रम् ॥ ராம புஜங்க ஸ்தோத்திரம்: part -2
ஸ்லோகம் 12
नमः सच्चिदानन्दरूपाय तस्मै
नमो देवदेवाय रामाय तुभ्यम् ।
नमो जानकीजीवितेशाय तुभ्यं
नमः पुण्डरीकायताक्षाय तुभ्यम् ॥ १२ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
சத்–சித்–ஆனந்த வடிவமாக இருப்பவருக்கு நமஸ்காரம்.
தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனான ராமனே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
ஜானகியின் உயிராகவும், அவளது இறைவனாகவும் இருப்பவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
தாமரை போன்ற அகன்ற கண்களைக் கொண்டவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
ஸ்லோகம் 13
नमो भक्तियुक्तानुरक्ताय तुभ्यं
नमः पुण्यपुञ्जैकलभ्याय तुभ्यम् ।
नमो वेदवेद्याय चाद्याय पुंसे
नमः सुन्दरायेन्दिरावल्लभाय ॥ १३ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
பக்தியுடன் உன்னை நேசிப்பவர்களிடம் நீயும் அன்பு செலுத்துபவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
பெரும் புண்ணியத்தின் திரட்சியால் மட்டுமே அடையக்கூடியவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
வேதங்களால் அறியப்பட வேண்டிய ஆதிப் புருஷனே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
அழகியவரும், மகாலட்சுமியின் அன்புக்குரியவருமான ராமனே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
ஸ்லோகம் 14
नमो विश्वकर्त्रे नमो विश्वहर्त्रे
नमो विश्वभोक्त्रे नमो विश्वमात्रे ।
नमस्ते विश्वनेत्रे नमो विश्वजेत्रे
नमो विश्वपित्रे नमो विश्वमात्रे ॥ १४ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
பிரபஞ்சத்தைப் படைப்பவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
பிரபஞ்சத்தைத் திரும்பப் பெறுபவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
பிரபஞ்சமாக அனுபவிக்கப்படுபவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
பிரபஞ்சத்தின் தாயாக இருப்பவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
பிரபஞ்சத்தின் கண் போன்றவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
பிரபஞ்சத்தை வென்றவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
பிரபஞ்சத்தின் தந்தையே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
ஆன்மிகப் பொருள்: இங்கு ராமன் தனிப்பட்ட உருவமாக மட்டும் அல்லாமல் பிரபஞ்சத்தின் காரணம், ஆதாரம், அனுபவிப்பவன் மற்றும் சாட்சியாக வர்ணிக்கப்படுகிறார்.
ஸ்லோகம் 15
नमस्ते नमस्ते समस्तप्रपञ्च-
प्रभोगप्रयोगप्रमाणप्रवीण ।
मदीयं मनस्त्वत्पदद्वन्द्वसेवां
विधातुं प्रवृत्तं सुचैतन्यसिद्ध्यै ॥ १५ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
முழுப் பிரபஞ்சத்தின் வெளிப்பாடு, அனுபவம், செயல்பாடு மற்றும் அவற்றை அறியும் அளவுகோல்களின் உண்மையை அறிந்தவரே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம்.
“தூய சைதன்ய நிலையை அடைவதற்காக, எனது மனம் உமது திருவடிகளைச் சேவை செய்யத் தொடங்கியுள்ளது.”
இது உங்கள் ஆன்மிகக் கருத்தாக்கத்துடன் மிகவும் நெருக்கமான ஸ்லோகம் — மனத்தின் இறுதி நோக்கம் சுத்த சைதன்யத்தில் நிலைபெறுதல் என்று கூறுகிறது.
ஸ்லோகம் 16
शिलापि त्वदङ्घ्रिक्षमासङ्गिरेणु
प्रसादाद्धि चैतन्यमाधत्त राम ।
नरस्त्वत्पदद्वन्द्वसेवाविधाना-
त्सुचैतन्यमेतीति किं चित्रमत्र ॥ १६ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
ராமா! உமது திருவடித் தூசியின் தொடர்பும் அருளும் கிடைத்தால், ஒரு கல்லுக்குக் கூட சைதன்யம் கிடைக்கிறது.
அப்படியிருக்க, மனிதன் உமது திருவடிகளைச் சேவை செய்வதன் மூலம் தூய சைதன்யத்தை அடைவது என்ன ஆச்சரியம்?
ஆழமான கருத்து:
அகலிகை சம்பவத்தை நினைவூட்டும் இந்த உவமை, இறை அருள் உயிரின் உள்ளார்ந்த சைதன்யத்தை வெளிப்படுத்துகிறது என்ற பக்தி பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது.
ஸ்லோகம் 17
पवित्रं चरित्रं विचित्रं त्वदीयं
नरा ये स्मरन्त्यन्वहं रामचन्द्र ।
भवन्तं भवान्तं भरन्तं भजन्तो
लभन्ते कृतान्तं न पश्यन्त्यतोऽन्ते ॥ १७ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
ராமச்சந்திரா! உமது புனிதமானதும் அற்புதமானதுமான சரித்திரத்தை தினமும் நினைவுகூரும் மனிதர்கள்,
உன்னைத் தியானித்து, உன்னைப் போற்றி, உன்னை உள்ளத்தில் தாங்கி வழிபடுவதால்,
மரணத்தின் இறுதி ஆட்சியை அவர்கள் காண வேண்டியதில்லை — அதாவது மரண பயத்திலிருந்து விடுதலை பெறுகின்றனர்.
ஸ்லோகம் 18
स पुण्यः स गण्यः शरण्यो ममायं
नरो वेद यो देवचूडामणिं त्वाम् ।
सदाकारमेकं चिदानन्दरूपं
मनोवागगम्यं परं धाम राम ॥ १८ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
தேவர்களுக்கெல்லாம் மணிமுடியாக விளங்கும் உன்னை யார் உண்மையாக அறிகிறாரோ, அந்த மனிதனே புண்ணியவான்; போற்றத்தக்கவன்; சரணடையத் தகுந்தவன்.
எப்போதும் ஒரே உண்மையான இருப்பாகவும், சித்–ஆனந்த வடிவமாகவும், மனத்தாலும் வாக்காலும் அடைய முடியாத பரம்பொருளாகவும் விளங்கும் ராமனே, நீயே அந்தப் பரம தாமம்.
“மனோவாக் அகம்யம்” — மனத்தாலும் சொல்லாலும் முழுமையாகப் பற்றிக்கொள்ள முடியாதது — என்பது இங்கே முக்கியமான அத்வைதச் சுட்டுரை.
ஸ்லோகம் 19
प्रचण्डप्रतापप्रभावाभिभूत-
प्रभूतारिवीर प्रभो रामचन्द्र ।
बलं ते कथं वर्ण्यतेऽतीव बाल्ये
यतोऽखण्डि चण्डीशकोदण्डदण्डम् ॥ १९ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
பெரும் வீரமும் பேராற்றலும் கொண்ட ராமச்சந்திரா!
எண்ணற்ற எதிரிகளின் வீரத்தையும் வெல்லும் உமது வலிமையை எவ்வாறு விவரிப்பது?
சிறுவயதிலேயே, சிவபெருமானின் வலிமையான கோதண்ட வில்லையே நீ முறித்தாய்.
ஸ்லோகம் 20
दशग्रीवमुग्रं सपुत्रं समित्रं
सरिद्दुर्गमध्यस्थरक्षोगणेशम् ।
भवन्तं विना राम वीरो नरो वा
सुरो वाऽमरो वा जयेत्कस्त्रिलोक्याम् ॥ २० ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
பத்து தலைகளைக் கொண்ட வலிமையான ராவணனையும், அவனுடைய மகன்களையும், நண்பர்களையும், நதிகள் போன்ற இயற்கை அரண்களுக்குள் இருந்த ராட்சசப் படைகளையும் வெல்ல,
உன்னைத் தவிர வேறு எந்த மனித வீரனாலும், தேவராலும், அமரராலும் மூன்று உலகங்களிலும் முடிந்திருக்குமா, ராமா?
ஸ்லோகம் 21
सदा राम रामेति रामामृतं ते
सदाराममानन्दनिष्यन्दकन्दम् ।
पिबन्तं नमन्तं सुदन्तं हसन्तं
हनूमन्तमन्तर्भजे तं नितान्तम् ॥ २१ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
“ராமா! ராமா!” என்று எப்போதும் உமது ராமநாம அமுதத்தைப் பருகிக்கொண்டிருப்பவரும்,
எப்போதும் ராமனின் ஆனந்தத்தைப் பெருகச் செய்பவரும்,
வணங்குபவரும், புலன்களை அடக்கியவரும், புன்னகையுடன் இருப்பவருமான ஹனுமனை என் உள்ளத்தில் ஆழமாகத் தியானிக்கிறேன்.
இங்கு ராம நாமம் “அமுதம்” என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஸ்லோகம் 22
सदा राम रामेति रामामृतं ते
सदाराममानन्दनिष्यन्दकन्दम् ।
पिबन्नन्वहं नन्वहं नैव मृत्यो-
र्बिभेमि प्रसादादसादात्तवैव ॥ २२ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
“ராமா, ராமா” என்று உமது ராமநாம அமுதத்தை தினமும் பருகிக் கொண்டிருப்பதால்,
உமது அருளால் நான் மரணத்திற்கு இனி பயப்படுவதில்லை.
இங்கே ராமநாமம் வெறும் உச்சரிப்பு அல்ல; மரண பயத்தைத் தாண்டிச் செல்லும் ஆன்மிக ஆதாரமாக காட்டப்படுகிறது.
ஸ்லோகம் 23
असीतासमेतैरकोदण्डभूषै-
रसौमित्रिवन्द्यैरचण्डप्रतापैः ।
अलङ्केशकालैरसुग्रीवमित्रै-
ररामाभिधेयैरलं दैवतैर्नः ॥ २३ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
சீதையுடன் இருப்பவரும், கோதண்ட வில்லால் அலங்கரிக்கப்பட்டவரும்,
லட்சுமணனால் வணங்கப்படுபவரும், அளவற்ற வீரத்தைக் கொண்டவரும்,
ராவணனுக்கு காலனாக விளங்கியவரும், சுக்ரீவனின் நண்பருமானவரும்,
“ராமன்” என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படும் உன்னைத் தவிர வேறு தெய்வம் எங்களுக்கு தேவையில்லை.
ஸ்லோகம் 24
अवीरासनस्थैरचिन्मुद्रिकाढ्यै-
रभक्ताञ्जनेयादितत्त्वप्रकाशैः ।
अमन्दारमूलैरमन्दारमालै-
ररामाभिधेयैरलं दैवतैर्नः ॥ २४ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
வீராசனத்தில் அமர்ந்திருப்பவரும், சின்முத்திரையால் ஞானத்தை வெளிப்படுத்துபவரும்,
ஹனுமன் முதலான பக்தர்களுக்கு உண்மையை வெளிப்படுத்துபவரும்,
மந்தார மரத்தின் அடியிலும் மந்தார மலர் மாலைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவருமான
ராமனைத் தவிர வேறு தெய்வம் எங்களுக்கு தேவையில்லை.
இங்கே “சின்முத்திரை” + “தத்துவப் பிரகாசம்” என்பவை, ராமனை ஞானகுருவாக காட்டுகின்றன.
ஸ்லோகம் 25
असिन्धुप्रकोपैरवन्द्यप्रतापै-
रबन्धुप्रयाणैरमन्दस्मिताढ्यैः ।
अदण्डप्रवासैरखण्डप्रबोधै-
ररामाभिधेयैरलं दैवतैर्नः ॥ २५ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
கடலைப் போன்ற எல்லையற்ற கோபத்தையும் வலிமையையும் கொண்டவரும்,
ஒப்பற்ற வீரத்தைக் கொண்டவரும்,
அன்பில்லாதவர்களையும் அழித்து தர்மத்தை நிலைநாட்டுபவரும்,
எப்போதும் மெல்லிய புன்னகையுடன் விளங்குபவரும்,
வனவாசத்திலும் தண்டனையால் உள்ளார்ந்த உண்மை குறையாதவரும்,
அகண்ட விழிப்புணர்வாக விளங்குபவருமான ராமனைத் தவிர வேறு தெய்வம் எங்களுக்கு தேவையில்லை.
ஸ்லோகம் 26
हरे राम सीतापते रावणारे
खरारे मुरारेऽसुरारे परेति ।
लपन्तं नयन्तं सदाकालमेवं
समालोकयालोकयाशेषबन्धो ॥ २६ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
“ஹரே ராமா! சீதாபதியே! ராவணனின் பகைவனே! கரனின் பகைவனே! முரனின் பகைவனே! அசுரர்களின் பகைவனே! பரம்பொருளே!”
என்று எப்போதும் உமது நாமங்களை உச்சரித்துக் கொண்டே வாழ்க்கையை நடத்தும் என்னை,
எல்லையற்ற கருணையின் உறவாகிய ராமா, எப்போதும் அருள்பார்வையால் நோக்குவாயாக!
ஸ்லோகம் 27
नमस्ते सुमित्रासुपुत्राभिवन्द्य
नमस्ते सदा कैकयीनन्दनेड्य ।
नमस्ते सदा वानराधीशवन्द्य
नमस्ते नमस्ते सदा रामचन्द्र ॥ २७ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
சுமித்ரையின் மகனான லட்சுமணனால் எப்போதும் வணங்கப்படுபவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
கைகேயியின் மகனான பரதனால் போற்றப்படுபவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
வானரர்களின் தலைவனால் வணங்கப்படுபவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
ராமச்சந்திரா, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம்.
ஸ்லோகம் 28
प्रसीद प्रसीद प्रचण्डप्रताप
प्रसीद प्रसीद प्रचण्डारिकाल ।
प्रसीद प्रसीद प्रपन्नानुकम्पिन्
प्रसीद प्रसीद प्रभो रामचन्द्र ॥ २८ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
பெரும் வீரமும் வலிமையும் கொண்டவரே — என்மீது அருள் புரிவாயாக!
கொடூரமான எதிரிகளுக்குக் காலனாக இருப்பவரே — அருள் புரிவாயாக!
உன்னிடம் சரணடைந்தவர்களிடம் கருணை காட்டுபவரே — அருள் புரிவாயாக!
பிரபுவே ராமச்சந்திரா — மீண்டும் மீண்டும் என்மீது அருள் புரிவாயாக!
ஸ்லோகம் 29 — பலஶ்ருதி
भुजङ्गप्रयातं परं वेदसारं
मुदा रामचन्द्रस्य भक्त्या च नित्यम् ।
पठन्सन्ततं चिन्तयन्स्वान्तरङ्गे
स एव स्वयं रामचन्द्रः स धन्यः ॥ २९ ॥
தமிழ் அர்த்தம்:
இந்த புஜங்கப் பிரயாத ஸ்தோத்திரம், வேதங்களின் உயர்ந்த சாரமாகும்.
ராமச்சந்திரனிடம் பக்தியுடன், மகிழ்ச்சியோடு, இதனை எப்போதும் பாராயணம் செய்து,
தன் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் ராமனைத் தொடர்ந்து சிந்திப்பவன் —
“அவனே தானாகவே ராமச்சந்திரனாகிறான்; அவனே உண்மையில் பாக்கியசாலி.”
🌿 குறிப்பாக 29-வது ஸ்லோகத்தின் ஆழமான கருத்து
உங்கள் “நான் → இருப்பு → தூய சைதன்யம்” என்ற ஆன்மிக விசாரணையின் கோணத்தில், இந்த இறுதி ஸ்லோகம் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கது.
“स एव स्वयं रामचन्द्रः” — “அவனே தானாகவே ராமச்சந்திரன்”
என்பது, பக்தன் ஒரு தனி “நான்” ஆக இருந்து ராமனை வெளியில் வழிபடுவது என்ற நிலையிலிருந்து, உள்ளத்தின் ஆழத்தில் ராமனை சிந்தித்துச் சிந்தித்து, இறுதியில் ராமனிடமிருந்து வேறான தனிப்பட்ட இருப்பு என்ற உணர்வே கரையும் நிலை என்று அத்வைத நோக்கில் விளக்கப்படலாம்.
அதனால் 11-வது ஸ்லோகத்தின்:
> त्वमेवासि दैवं परं मे
“நீயே எனது பரம தெய்வம்”
என்பதும், 15-வது ஸ்லோகத்தின்:
> सुचैतन्यसिद्ध्यै
“தூய சைதன்யத்தை அடைவதற்காக”
என்பதும், 29-வது ஸ்லோகத்தின்:
> स एव स्वयं रामचन्द्रः
“அவனே தானாகவே ராமச்சந்திரன்”
என்பதும் ஒன்றோடொன்று இணைந்து பார்க்கும்போது, ஸ்தோத்திரத்தின் உள்ளார்ந்த ஆன்மிகப் பயணம் மிகவும் அழகாக வெளிப்படுகிறது.
முழு 29 ஸ்லோகங்களின் ஓட்டத்தை ஒரு வரியில் சொன்னால்:
ராமனை சரணடைதல் → ராமநாமம் → ராமனை உள்ளத்தில் தியானித்தல் → தூய சைதன்யம் வெளிப்படுதல் → ராமனிடமிருந்து வேறான “நான்” இல்லாத நிலை. 🙏
இந்த கோணம் உங்கள் “சீதாராம் — ராம் — ராம்” / “நான் இருப்பாக மாறுதல்” என்ற சமீபத்திய ஆன்மிக விளக்கங்களுடனும் மிகவும் இயல்பாக இணைகிறது.
ஶ்ரீ குருப்யோ நமஹ 🙏
Related video
