போக்கும் வரவும் உயிர்க்கில்லை: திருவாசகமும் திருமந்திரமும் உணர்த்தும் மெய்ப்பொருள்:

போக்கும் வரவும் உயிர்க்கில்லை: திருவாசகமும் திருமந்திரமும் உணர்த்தும் மெய்ப்பொருள்:

நாம் அன்றாட வாழ்வில், குறிப்பாக அதிர்ச்சியான அல்லது பயமுறுத்தும் தருணங்களைக் கடக்கும்போது சில வார்த்தைகளை மிகச் சாதாரணமாகப் பயன்படுத்துகிறோம்:

“உயிர் போய் உயிர் வந்தது…”
“போன உயிர் திரும்பி வந்தது…”
  “உயிரைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு இருந்தேன்…”

இந்த வார்த்தைகள் அசாதாரணமான சூழ்நிலைகளில், ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் அவர்கள் அறியாமலேயே வெளிவருபவை. ஆனால், உண்மையில் உயிர் போவதுமில்லை, வருவதும் இல்லை. உருவமற்ற உயிரைக் கையில் பிடிப்பது என்பதும் இயலவே இயலாத ஒன்று.

சலனங்களால் உருவாகும் மாயை:
ஒவ்வொருவரின் மனதிலும், அதன் காரணமாக அவரது உடலிலும் (உருவத்திலும்) எதிர்பாராத சூழ்நிலைகளில் ஏற்படும் சலனங்களே இத்தகைய வார்த்தைகள் வெளிப்படுவதற்கு முக்கியக் காரணமாக அமைகின்றன.

தோன்றிய உருவங்களில் ஏற்படும் சலனத்தைக் கொண்டு, உடலுக்குள் உயிர் வந்ததாகவும் (பிறப்பாகவும்), அதே சலனம் நின்று போகும்போது, உடலை விட்டு உயிர் போய்விட்டதாகவும் (இறப்பாகவும்) காலம் காலமாகத் தவறாகக் கற்பிக்கப்பட்டு வருகிறது.

மாணிக்கவாசகர் உணர்த்தும் சிவநிலை:
“போக்கும் வரவும் இலாப் புண்ணியனே…”
இது, தம் உயிரையே சிவமாக உணர்ந்த பின் மாணிக்கவாசகப் பெருமானிடமிருந்து திருவாசகமாக உதித்த அற்புதமான சொற்கள்.

தம் உயிரையே சிவமென உணர்ந்த பின், ஒரு பக்தனுக்கென தனிப்பட்ட மனமும், உருவமும் அங்கு இருப்பதில்லை; அது இறைவனோடு இரண்டற கலந்து ஜோதி வடிவில் மறைந்து போய்விடும்.

இதேபோல்தான், தம் உயிரையே குருவென உணர்ந்த பின், சீடனுக்கென தனிப்பட்ட மனமும் அகங்காரமும் கொண்ட உருவமும் அங்கு இருப்பதில்லை:  அது குருவோடு இரண்டற கலந்து சப்த ரூபமாக மறைந்து போய்விடும்.

திருமந்திரம் கூறும் அகத்தத்துவம்:
உடலுக்கும் உயிருக்குமான இந்தத் தொடர்பை, திருமூலர் தமது திருமந்திரத்தில் மிகத் தெளிவாகப் பதிவு செய்துள்ளார்:
“பரத்தை மறைத்தது பார்முதல் பூதம்
பரத்தில் மறைந்தது பார்முதல் பூதமே”

இதன் உட்பொருள்:
பரம்பொருளாக விளங்கும் உயிர் அறியப்பட்டவுடன், அதுவரை அதை மறைத்திருந்த மாயை என்னும் உடல் விலகுகிறது. பஞ்சபூதங்களில் முதல் பூதமான நிலம் (மண்) என்னும் தத்துவத்தால் உருவான இந்த மனமும் உருவமும் சேர்ந்த கலவையானது, பரமாக விளங்கும் அந்த உயிரினில் கரைந்து, முற்றிலுமாக மறைந்து போய்விடுகிறது.

முடிவுரை:
உடலின் சலனங்களை உயிரின் மாற்றமாக நினைப்பது மனித இயல்பு. ஆனால் இத்தகைய உன்னத உண்மை, தகுந்த ஒரு குருவின் அருள் துணை கொண்டு உணரப்படாத வரையில் மாயை விலகாது.

நிலைத்திருக்கும் உண்மை இது ஒன்றே:
போக்கும், வரவும், மாற்றங்களும் உடலுக்குத் தானே தவிர, உயிர்க்கில்லை!

ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ 🙏