திருக்குறள் 1072 – மெய்ப்பொருள் விளக்கம்: அதிகாரம்: கயமை
நன்றறி வாரிற் கயவர் திருவுடையர்
நெஞ்சத்து அவலம் இலர்.
பொதுப்பொருள்
நன்மை எது, தீமை எது என்பதை அறிந்தவர்களைவிட, கயவர்களே நல்ல பேறு உடையவர்களாகத் தோன்றுகின்றனர். ஏன் என்றால், அவர்களுடைய நெஞ்சத்தில் எதைப் பற்றியும் கவலை இல்லை.
சொற்பொருள்,:
அவலம் – குற்றம், பலவீனம், கவலை.
திரு – தெய்வத்தன்மை, செல்வம், பாக்கியம்.
மெய்ப்பொருள்
நன்மை எது, தீமை எது என்பதை அறிந்தவன், நன்மையைத் தேர்ந்தெடுத்து செயல்படுகிறான். ஆனால் அவனுடைய மனதில் நன்மையோடு, தீமையின் விளைவுகள் பற்றிய எண்ணமும் எழலாம்.
“இதைச் செய்தால் என்ன ஆகும்?”
“இதனால் தீமை ஏற்பட்டுவிடுமோ?”
“நான் சரியாகச் செய்கிறேனா?”
என்ற பயம், சந்தேகம், கவலை போன்ற எண்ணங்கள் அவ்வப்போது மனத்தில் தோன்றலாம்.
அதனால், செயல் நன்மையானதாக இருந்தாலும், மனம் முழுமையாக ஒருமுகப்படாமல் போகலாம். அந்த மனப்பலவீனம் செயலின் முழுமையான வெளிப்பாட்டையும் பாதிக்கக்கூடும்.
ஆனால் “நன்மை எது, தீமை எது என்று சிந்திப்பவர்கள் அடையும் மனப்போராட்டமும், அதையொட்டிய தயக்கமும் கயவர்களிடம் இருப்பதில்லை.” அதாவது கயவர்களிடம் இருமனநிலை இருப்பதில்லை. தான் எண்ணியதைச் செய்து முடிக்க வேண்டும் என்ற ஒரே எண்ணத்துடன் அவன் செயல்படுகிறான். அவனுடைய செயல் தவறானதாக இருந்தாலும், மனம் ஒருமுகப்பட்டிருப்பதால் அதன் விளைவு முழுமையாக வெளிப்படுவது போலத் தோன்றுகிறது.
இதனால்தான் வள்ளுவர்,
“கயவர் திருவுடையர்; நெஞ்சத்து அவலம் இலர்” என்று கூறுகிறார்.
ஆனால் அந்தத் தீய குணத்தை நாம் பின்பற்ற வேண்டும் என்பது வள்ளுவரின் நோக்கமன்று; மாறாக, எந்தவிதத் தயக்கமும் இன்றி நன்மை மீது முழு மனதுடன் கவனம் செலுத்தும் ஆற்றலை நாம் பெற வேண்டும் என்பதே இதன் உட்கிடக்கையாகும்.
எனவே, நாம் கயவனுடைய ஒருமுகத்தை அல்ல; அவலம் இல்லாத ஒருமுகப்பட்ட மனநிலையை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
நமது எண்ணமும், உள்ளமும், செயலும் ஒன்றாக இணையும் போது, செயலில் முழுமையான சக்தி பிறக்கிறது. அந்த சக்தியில் தான் “திரு” என்னும் பாக்கியம் விளங்குகிறது.
இதுவே இக்குறளின் ஆழ்ந்த மெய்ப்பொருளாக நாம் உணரலாம்.
அவலம் இல்லாத மனம் — ஒருமுகப்பட்ட செயல் — முழுமையான சக்தியின் வெளிப்பாடு — திருவின் விளைவு.
வாழ்க வள்ளுவம்! 🙏 வாழ்க தமிழ்! 🙏
Aadesh 