பைரவரின் அருள் – 15- விஜ்ஞான பைரவ தந்திரம் – ஸ்லோகம்: 47

பைரவரின் அருள் – 15- விஜ்ஞான பைரவ தந்திரம் – ஸ்லோகம்: 47
सर्वं देहगतं द्रव्यं वियद्व्याप्तं मृगेक्षणे ।
विभावयेत्ततस्तस्य भावना सा स्थिरा भवेत् ॥ ४७ ॥
பொருள்:
“மான் போன்ற அழகிய கண்களை உடைய தேவியே!
இந்த உடலுக்குள் உள்ள அனைத்துப் பொருள்களும், ஆகாசத்தால் — எல்லையற்ற வெளி உணர்வால் — முழுமையாக வியாபிக்கப்பட்டிருப்பதாகத் தியானிப்பாயாக. அவ்வாறு தொடர்ந்து பாவனை செய்தால், அந்தப் பாவனை நிலைபெற்று, பிரக்ஞை உறுதியாக நிலைக்கும்.”
பொருள் விளக்கம்:
இங்கே பைரவர் நமக்கு ஒரு ஆழமான தியான முறையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
நாம் “என் உடல்” என்று சொல்லும்போது, இந்த உடலை ஒரு திடமான பொருளாகவே உணர்கிறோம்.
ஆனால் நுண்ணிய நிலையில் சென்று பார்த்தால், இந்த உடல் எண்ணற்ற அணுக்களால் ஆனது. அந்த அணுக்களுக்குள்ளும் அளவற்ற இடைவெளி இருக்கிறது.

அதனால், இந்த உடலை ஒரு திடமான “நான்” என்று பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, “இந்த உடல் தோன்றும் ஆகாசம் எது?” என்று கவனிக்கத் தொடங்குங்கள்.

கடலில் அலை தோன்றி மறைகிறது. அலை கடலிலிருந்து வேறானதல்ல. அதேபோல், இந்த உடலும் பிரபஞ்சப் பெருவெளியில் தோன்றி மறையும் ஒரு தற்காலிக வடிவமே.

ஒரு பெயர் வருகிறது.
ஒரு உருவம் வருகிறது.
ஒரு வாழ்க்கை தோன்றுகிறது.
பின்னர் அந்த உருவம் மறைகிறது.
ஆனால் அந்த உருவம் தோன்றி மறையும் வெளி — அது எங்கே செல்கிறது?

இங்கேதான் தியானத்தின் திருப்புமுனை. “நான் இந்த உடல்” என்ற அடையாளத்திலிருந்து, “இந்த உடல் தோன்றும் வெளி என்ன?” என்ற விசாரணைக்குள் நாம் நுழைகிறோம்.

ஸத்குருவின் அருளால், இந்த ஆகாச பாவனையைத் தொடர்ந்து தியானிக்கும்போது, உருவத்தின் மீது இருந்த பற்றுதல் மெதுவாகக் குறைகிறது.

அப்போது திருமூலர் அருளிய இந்த திருமந்திர வரிகள் நினைவுக்கு வருகின்றன:
“அணுவில் அணுவினை ஆதிப் பிரானை
அணுவில் அணுவினை ஆயிரம் கூறிட்டு
அணுவில் அணுவை அணுக வல்லார்கட்கு
அணுவில் அணுவை அணுகலும் ஆமே.”

அணுவிலும் நுண்ணியதாக இருக்கும் ஆதிப் பிராணனை, வெளிப்புறக் கண்களால் அல்ல — நுண்ணிய விழிப்புணர்வால் அணுக வேண்டும் என்பதே இதன் ஆன்மீகச் சுட்டு.

இறுதியில் தேட வேண்டியது ஒரு பொருள் அல்ல.
தேட வேண்டியது ஒரு உருவமும் அல்ல.
உருவங்கள் அனைத்தும் தோன்றி மறையும் அந்தப் பெருவெளியையே உணர்வது.

உடல் தோன்றுகிறது — மறைகிறது.
எண்ணங்கள் தோன்றுகின்றன — மறைகின்றன.
உணர்வுகள் தோன்றுகின்றன — மறைகின்றன.
ஆனால் இவை அனைத்தையும் அறியும் விழிப்புணர்வு?
அது எதற்குள் தோன்றுகிறது?
அந்தக் கேள்வியிலேயே தியானம் ஆழமடைகிறது.

வெற்றிடம் என்பது ஒன்றுமில்லாத நிலை அல்ல. அனைத்தும் தோன்றுவதற்கான எல்லையற்ற வெளி.
அந்த வெளியில் உடலும் தோன்றுகிறது.
மனமும் தோன்றுகிறது.
“நான்” என்ற எண்ணமும் தோன்றுகிறது.
அந்த “நான்” எண்ணத்திற்கும் அப்பால் நிலைத்திருப்பதே —
பைரவரின் மௌனப் பிரக்ஞை.
ஶ்ரீ குருப்யோ நமஹ் 🙏