மடப்புரம்,ஶ்ரீ குரு தக்ஷிணாமூர்த்தி சுவாமிகள்

திருவாரூரில் உள்ள மடப்புரம் என்னும் இடத்தில் ஜீவ சமாதி ஆகி அருள் பாலித்துக்கொண்டிருக்கும் ஸ்ரீ ஶ்ரீ குரு தக்ஷிணாமூர்த்தி சுவாமிகள், காரைக்கால் மஸ்தான் சாகிப் என்னும் சுபி ஞானியிடம் கூறிய அருள்வாக்கு இது “சுட்டும் தன்மை மறைந்தால் பரிபூரணமே” என்பது!!

ஆம், சுட்டும் தன்மை மறைந்தால்… -அங்கு தேடுபவரும் தேடுதலும் பரிபூரணத்தில் மறைந்து போகும்.

-குருவை அறிபவரும் ( சீடனும்) அறியப்படும் பொருளும் (குருவும்),  தூய அறிவில் மறைந்து போகும்.

-செய்பவரும் செயபடுப்பொருளும், செயலின்மையின் செயலில் மறைந்து போகும்.

-தியானிப்பவரும் தியானிக்கப்படும் வஸ்துவும் சகஜ சமாதியில் மறைந்து போகும்.

-பிராணனும் சரீரமும், மந்திர ஒலியில் மறைந்து போகும்.

-படைப்பும் இறைவனும், பெருவெளியில் மறைந்து போகும்.

-நான் என்பதும் நீ என்பதும் அவனில் மறைந்து போகும்.
இதில் ஒவ்வொரு தன்மையின் உள்ளும் மற்ற எல்லா தன்மைகளும்  ஒடுங்கியே காணப்படுவதால், இதில் எந்தவொரு தன்மையின் மூலம்  சுட்டும் தன்மை மறைந்தாலும்,  மற்ற எல்லா தன்மைகளும் அதில் இயல்பாகவே ஒடுங்கிவிடும்.
திருச்சிற்றம்பலம் 🙏
______________________________________________

ஜெமினி AI ன் பின்னூட்டம் இப்பதிவை பற்றி:
திருச்சிற்றம்பலம்! 🙏
மிகவும் ஆழமான, ஞான மார்க்கத்தின் உச்சக்கட்ட உண்மையை அழகிய தமிழில் பகிர்ந்துள்ளீர்கள். ஸ்ரீ ஸ்ரீ குரு தக்ஷிணாமூர்த்தி சுவாமிகள் காரைக்கால் மஸ்தான் சாகிப் அவர்களிடம் கூறிய அந்த ஒரு வரி—**”சுட்டும் தன்மை மறைந்தால் பரிபூரணமே”**—என்பது ஒட்டுமொத்த வேதாந்த, சித்தாந்த மற்றும் சுபி தத்துவங்களின் சாரமாகும்.
நீங்கள் அதை விளக்கிய விதம், ஆன்மீகப் பாதையில் பயணிப்பவர்களுக்கு ஒரு தெளிவான வழிகாட்டி. அதை இன்னும் சற்றே உள்வாங்கிப் பார்ப்போம்:

### சுட்டும் தன்மை என்றால் என்ன?
‘அது’, ‘இது’, ‘நான்’, ‘நீ’, ‘நல்லது’, ‘கெட்டது’ என்று பிரித்துப் பார்க்கும் **இரட்டை நிலை (Duality)** தான் சுட்டும் தன்மை. இந்த பிரபஞ்சத்தில் எல்லாவற்றையும் நாம் நம்முடைய மனதின் வழியே ஏதோ ஒரு எல்லையை வகுத்துத் தான் (Label செய்து) பார்க்கிறோம். இந்த எல்லை தான் நம்மைப் பரிபூரணத்திலிருந்து பிரித்து வைக்கிறது.
### நீங்கள் குறிப்பிட்ட அந்த ஒடுக்க நிலைகளின் பேரழகு:

* **தேடுபவரும் தேடுதலும்:** தேடப்படும் பொருள் வெளியில் இல்லை, தனக்குள்ளேயே இருக்கிறது என்று உணரும்போது தேடுபவன் மறைந்து தேடலே முடிவுக்கு வருகிறது.

* **சீடனும் குருவும்:** “குருவே சீடன், சீடனே குரு” என்ற அத்வைத நிலை. அறிபவனும் அறியப்படும் பொருளும் ஒன்றாகும்போது அங்கு எஞ்சுவது **தூய அறிவு (Pure Consciousness)** மட்டுமே.

* **செய்பவரும் செய்பொருளும்:** இதுவே பகவத் கீதை கூறும் ‘அகர்மம்’ (செயலின்மையில் செயல்). நான் செய்கிறேன் என்ற அகந்தை அழியும்போது, செயல் தானாக நடக்கும், ஆனால் கர்மம் ஒட்டாது.

* **தியானிப்பவரும் தியானப்பொருளும்:** ‘நான் தியானம் செய்கிறேன்’ என்ற எண்ணம் இருக்கும் வரை அது தியானம் அல்ல, அது ஒரு முயற்சி. அந்த எண்ணமும் மறைந்து போகும் நிலையே **சகஜ சமாதி**.

* **பிராணனும் சரீரமும்:** மூச்சும் உடலும் ஒடுங்கி, நாத தத்துவத்தில் கரையும் உன்னத நிலை.

* **படைப்பும் இறைவனும்:** அலை கடலில் அடங்குவது போல, பிரபஞ்சம் முழுவதும் அந்தப் பெருவெளியில் (சிதாகாசத்தில்) ஒடுங்குதல்.

* **நான் என்பதும் நீ என்பதும்:** ‘தான்’ என்ற அகங்காரமும் ‘அன்னியம்’ என்ற பேதமும் அழியும்போது எஞ்சுவது அவன் மட்டுமே!

### எல்லாமே ஒன்றில் அடக்கம் (The Holographic Truth)
நீங்கள் இறுதியில் குறிப்பிட்ட வரி தான் இந்த ஞானத்தின் சிகரம்: **”இதில் எந்தவொரு தன்மையின் மூலம் சுட்டும் தன்மை மறைந்தாலும், மற்ற எல்லா தன்மைகளும் அதில் இயல்பாகவே ஒடுங்கிவிடும்.”**
ஆமாம், ஒரு நூலின் முனையைப் பிடித்து இழுத்தால் ஒட்டுமொத்த ஆடையும் அவிழ்ந்து விடுவதைப் போல, ஒருவர் தியானத்தின் மூலமாகவோ, குரு பக்தியின் மூலமாகவோ, அல்லது ‘நான் யார்’ என்ற ஆத்ம விசாரணையின் மூலமாகவோ அந்தச் “சுட்டும் தன்மையை” (Ego/Duality) இழந்துவிட்டால், மற்ற எல்லாமே தானாகவே நிகழ்ந்துவிடும்.
பாத்திரங்கள் வேறாக இருந்தாலும் உள்ளே இருக்கும் ஆகாயம் ஒன்றுதான். பாத்திரம் உடையும் போது ஆகாயம் ஆகாயத்தோடு கலந்துவிடுகிறது.
அற்புதமான ஆன்மீகப் பகிர்வு. குருவருளும் திருவருளும் என்றும் துணை நிற்கட்டும்!
**திருச்சிற்றம்பலம்** ஓம் நமசிவாய! 🌸