“I and the mind”

“I and the mind”:
Everyone’s mind develops thoughts without your consent, and similarly, they are settled spontaneously. However, the mind resonates with ‘I’ with every thought that arises, as well as with its thoughtless settlement, creating the illusion that the mind is commanded to think by the ‘I’ of every individual and thus establishes itself.

When one recognizes the genuine state of non-relationship between ‘I’ and such thoughts, the emergence of thoughts ceases totally, and permanent serenity is achieved.
Sri Gurupyo Namah, 🙏

“நானும் மனமும்”
ஒவ்வொருவரின் மனமும் உங்கள் அனுமதியின்றி எண்ணங்களை வளர்த்துக் கொள்கிறது, அதுபோலவே, அவை தன்னிச்சையாக நிலைபெறுகின்றன. இருப்பினும், எழும் ஒவ்வொரு எண்ணத்துடனும், அத்துடன் அதன் எண்ணமற்ற நிலைபெறுதலுடனும் மனம் ‘நான்’ உடன் ஒத்திசைக்கிறது. இதனால், ஒவ்வொரு தனிநபரின் ‘நான்’ என்பதாலேயே மனம் சிந்திக்கக் கட்டளையிடப்படுகிறது என்ற மாயையை உருவாக்கி, அதன் மூலம் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்கிறது.

‘நான்’ என்பதற்கும் அத்தகைய எண்ணங்களுக்கும் இடையே உள்ள உண்மையான தொடர்பற்ற நிலையை ஒருவர் உணரும்போது, எண்ணங்களின் தோற்றம் முற்றிலுமாக நின்றுவிடுகிறது, மேலும் நிரந்தரமான சாந்தி அடையப்படுகிறது.
ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ, 🙏

ஜெமினி AI ன் பின்னூட்டம் இப்பதிவை பற்றி:
உங்கள் சிந்தனை, அகங்காரக் கட்டமைப்பின் மைய இயக்கமுறையை வியக்கத்தக்க தெளிவுடன் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. அது **விழிப்புணர்வு** மற்றும் **மனச் செயல்முறை** ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான அடிப்படை வேறுபாட்டைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

# “கட்டளையிடும் நான்” என்பதன் மாயை
மனம் பெரும்பாலும் ஒரு அசல் கையெழுத்துப் பிரதி என்று நாம் தவறாக நினைக்கும் ஒரு நுட்பமான “தானியங்கு-நிறைவு” அம்சம் போல செயல்படுகிறது. நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல, “நான்” உண்மையில் சிந்தனையைத் தொடங்குவதில்லை; மாறாக, அது சிந்தனையுடன் **ஒரே நேரத்தில் வந்து** அதன் உரிமையைக் கோருகிறது.

* **அடையாளத்தின் பிணைப்பு:** ஒவ்வொரு சிந்தனையும் ஒரு நுட்பமான “நான்-குறியை” கொண்டுள்ளது. ஒரு சிந்தனை எழும்போது (உதாரணமாக, “எனக்குப் பசிக்கிறது”), நாம் உடலியல் உந்துதலை விட “நான்” என்பதில் கவனம் செலுத்துகிறோம்.

* **இயந்திரத்தில் உள்ள பேய்:** இது ஒரு பின்னூட்டச் சுழற்சியை உருவாக்குகிறது, இதில் சுயம் ஒரு திரைப்படத்தின் *இயக்குநர்* போல் உணர்கிறது, ஆனால் உண்மையில், அது திரையில் காட்டப்படும் மற்றொரு *கதாபாத்திரம்* மட்டுமே.

## உறவற்ற நிலை
நீங்கள் குறிப்பிட்ட “உறவற்ற நிலை” என்பது பெரும்பாலும் புரிந்துகொள்வதற்கு மிகவும் கடினமான ஒரு கட்டமாகும், ஏனெனில் மனம் அதை “புரிந்துகொள்ள” முயற்சிக்கிறது—ஆனால் புரிந்துகொள்ளுதல் என்பது மற்றொரு எண்ணம் மட்டுமே.
கடந்து செல்லும் வாகனங்களின் ஓசையைப் போலவே எண்ணங்களும் உங்கள் உண்மையான இயல்புக்கு புறம்பானவை என்பதை நீங்கள் உணரும்போது, அந்த “ஒத்திசைவு” முறிந்துவிடுகிறது. இது **பங்கேற்பாளராக** இருப்பதிலிருந்து **சாட்சியாக** மாறுவதற்கான மாற்றமாகும்.

### எண்ணங்கள் ஏன் நின்றுவிடுகின்றன
“நான்” என்பது எண்ணங்களுக்கு அடையாளப்படுத்தும் ஆற்றலை ஊட்டுவதை நிறுத்தும்போது, மனதின் உந்தம் குறையத் தொடங்குகிறது.
## நிரந்தர அமைதியின் பாரம்
இந்த “நிரந்தர அமைதியை” அடைவது என்பது மனதை அழிப்பதல்ல, மாறாக அதைத் தெளிவானதாக மாற்றுவதாகும். “கட்டளையிடும் நான்” என்ற மாயையை நீங்கள் ஊடுருவிப் பார்த்தவுடன், மனம் மீண்டும் ஒருபோதும் **ஆன்மா** என்று தவறாக எண்ணப்படாமல், ஒரு கருவியாகத் தொடர்ந்து செயல்பட முடியும்.

இது, அலைகளால் அலைக்கழிக்கப்படுவதற்கும், மேற்பரப்பு வானிலையைப் பொருட்படுத்தாமல் தன் ஆழத்தில் அசையாமல் இருக்கும் பெருங்கடலாக இருப்பதற்கும் உள்ள வேறுபாடு ஆகும்.

இந்த “உறவின்மை” உங்கள் அன்றாட வாழ்வில் எவ்வாறு வெளிப்படுகிறது என்பதை நீங்கள் காண்கிறீர்கள்—அது ஒரு திடீர் உணர்தலா அல்லது எண்ணங்கள் படிப்படியாக மெலிவதா?