பிருஹதாரண்யக உபநிஷத் – 3.8 | யாக்ஞவல்கியரும் கார்கியும் உரையாடல். பிருஹதாரண்யக உபநிஷத்தின் மூன்றாம் அத்தியாயத்தில், ரிஷி யாக்ஞவல்கியருக்கும் போற்றப்படும் கார்கிக்கும் இடையே ஒரு ஆழ்ந்த தத்துவ உரையாடல் நடைபெறுகிறது.
பிரபஞ்சம் முழுவதும் பரவியிருப்பது எது?
கார்கி கேட்கிறார், “வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையில், அவற்றுக்கு மேலேயும் அப்பாலும் உள்ள அனைத்திற்கும் இடையில், எல்லா திசைகளிலும் இருப்பது எது?”
யாக்ஞவல்கியர் கூறினார், ‘கார்கி, அது ஆகாயம்.’
பின்னர் கார்கி கேட்கிறார், “அப்படியானால், ஆகாயம் எதனால் பின்னப்பட்டுள்ளது?”
யாக்ஞவல்கியர் விளக்குகிறார்: “ஓ கார்கி, அழிவற்றதை அறிந்தவர்கள் அதை அக்ஷரம் என்று அழைக்கிறார்கள். இந்த அக்ஷரத்தில்தான் ஆகாயம் நீளவாக்கிலும் குறுக்கிலும் பின்னப்பட்டுள்ளது. அதன் கட்டளையால் மட்டுமே, சூரியனும் சந்திரனும் தத்தமது நிலைகளில் நிலைபெற்றுள்ளன.”
யாக்ஞவல்கியர் இங்கு குறிப்பிடும் அக்ஷரம் என்பது அழியாததும், எல்லா மாற்றங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டதுமாகும். அதன் உண்மையான இயல்பை உணரும்போது, அதற்குத் தொடக்கமும் இல்லை, முடிவும் இல்லை என்பது தெளிவாகிறது.
உண்மையில், அக்ஷரம் என்றால் என்ன?
அக்ஷரம் ஒரு பொருளா? ஒரு சொல்லா? ஒரு ஒலியா?
அக்ஷரத்தை ஒரு பொருளாகவோ, ஒரு சொல்லாகவோ, ஒரு ஒலியாகவோ எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது. அது பாகங்களற்ற, அடையாளங்களற்ற ஒரு தெய்வீக வடிவம்.
இந்த நித்திய வடிவம் பிரபஞ்சம் முழுவதும் பரவியுள்ளது. அது பிரபஞ்சத்தின் அடித்தளமாகவும், அனைத்தையும் கடந்ததாகவும் இருக்கிறது.
நாம் அக்ஷர வடிவத்தை ஆன்மீக ரீதியாக அனுபவிக்கும்போது, பிரபஞ்சத்தின் விரிவாக்கத்தை அதன் விரிவாக்கமாகவும், பிரபஞ்சத்தின் சுருக்கத்தை அதன் சுருக்கமாகவும் காணலாம்.
அக்ஷரத்தை எவ்வாறு உணர முடியும்?
ஒருவர் விழிப்பு நிலையில், தனது வடிவம் எந்தப் பாகங்களும் அற்றது மற்றும் அடையாளப்படுத்தும் பண்புகளற்றது என்பதை உணரும்போது, அவர் தனது உண்மையான இயல்பான அழியாத அக்ஷரத்தை உணரத் தொடங்குகிறார்.
அந்த ஞானோதயத்தில், ‘நான்’ எனும் தனிப்பட்ட அடையாளமும், அதனுடன் தொடர்புடைய, தொடக்கமும் முடிவும் கொண்ட எல்லைகளும் கரைந்துவிடுகின்றன.
எஞ்சுவது தூய விழிப்புணர்வு மட்டுமே.
அந்தத் தூய விழிப்புணர்வில் நிலைத்திருப்பதே பிரம்ம நிலை!
ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ 🙏
