“Consciousness is the Guru; the Guru is Consciousness.”
Can pure Consciousness be touched by this body, this physical form?
Can it be eaten as food by this mouth?
Can it be seen as an object by these eyes?
Can it be heard as a sound by these ears?
Can it be breathed as prāṇa through these nostrils?
Can it be conceived as thoughts by this mind?
Can it be known as an object of knowledge by knowledge itself?
Can that pure Consciousness be directly realized as the very “I” that I am?
Yes, it is possible—but only through the Grace of the Guru.
This body is constituted of:
The five elements: earth, water, fire, air, and space.
The five organs of perception and expression: skin, mouth, eyes, ears, and nose.
Their corresponding functions: touch, speech, sight, hearing, and smell.
The five vital airs: prāṇa, apāna, vyāna, udāna, and samāna.
The three inner instruments: mind, intellect, and ego.
Thus, within these eighteen principles functioning in the body, when the Guru—through divine grace—harmonizes and attunes them to the sacred vibration of the imperishable Akshara, a profound transformation takes place in the seeker.
Then:
Touch becomes Consciousness.
Eating becomes Consciousness.
Seeing becomes Consciousness.
Hearing becomes Consciousness.
Breathing becomes Consciousness.
Thinking becomes Consciousness.
Knowing becomes Consciousness.
And finally, it is realized through direct experience that the very Aham (“I”) is none other than that pure Consciousness, the Supreme Brahman.
Then arises the great declaration:
“Aham Brahmāsmi” — “I am Brahman.”
There is no longer a separate knower and the known.
The Guru is revealed as Consciousness.
Consciousness is revealed as the Guru.
Consciousness is the Guru; the Guru is Consciousness.This is the Truth of Truth.
Sri Gurubhyo Namah 🙏
“If you can believe, everything becomes a matter of pure consciousness for the one who believes.” — The Bible: Mark 9:23
“பிரக்ஞையே குரு; குருவே பிரக்ஞை.”
இந்த உடலால், இந்த பௌதிக வடிவத்தால் தூய பிரக்ஞையைத் தொட முடியுமா?
இந்த வாயால் அதை உணவாக உண்ண முடியுமா?
இந்தக் கண்களால் அதை ஒரு பொருளாகக் காண முடியுமா?
இந்தக் காதுகளால் அதை ஒலியாகக் கேட்க முடியுமா?
இந்த நாசியின் வழியே அதை பிராணனாக சுவாசிக்க முடியுமா?
இந்த மனதால் அதை எண்ணங்களாகக் கருத முடியுமா?
ஞானத்தினாலேயே அதை ஞானப் பொருளாக அறிய முடியுமா?
அந்தத் தூய பிரக்ஞையை, ‘நான்’ என்பதாகவே நேரடியாக உணர முடியுமா?
ஆம், அது சாத்தியமே—ஆனால் குருவின் அருளால் மட்டுமே.
இந்த உடல் பின்வருவனவற்றால் ஆனது:
ஐந்து பூதங்கள்: நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று மற்றும் ஆகாயம்.
உணர்தல் மற்றும் வெளிப்பாட்டிற்கான ஐந்து உறுப்புகள்: தோல், வாய், கண்கள், காதுகள் மற்றும் மூக்கு.
அவற்றின் தொடர்புடைய செயல்பாடுகள்: தொடுதல், பேசுதல், பார்த்தல், கேட்டல் மற்றும் நுகர்தல்.
ஐந்து பிராண வாயுக்கள்: பிராண, அபான, வியான, உதான மற்றும் சமான.
மூன்று அகக் கருவிகள்: மனம், புத்தி மற்றும் அகங்காரம்.
இவ்வாறு, உடலில் செயல்படும் இந்தப் பதினெட்டு தத்துவங்களுக்குள், குருவானவர் தெய்வீக அருளால் அவற்றை அழியாத அக்ஷரத்தின் புனிதமான அதிர்வுடன் ஒத்திசைத்து இசைவிக்கும்போது, தேடுபவரிடம் ஒரு ஆழ்ந்த மாற்றம் நிகழ்கிறது.
பின்னர்:
தொடுதல் என்பது பிரக்ஞையாக மாறுகிறது.
உண்பது உணர்வாகிறது.
காண்பது உணர்வாகிறது.
கேட்பது உணர்வாகிறது.
சுவாசிப்பது உணர்வாகிறது.
சிந்திப்பது உணர்வாகிறது.
அறிவது உணர்வாகிறது.
இறுதியாக, அந்த ‘அஹம்’ (“நான்”) என்பது தூய உணர்வாகிய பரம பிரம்மத்தைத் தவிர வேறில்லை என்பதை நேரடி அனுபவத்தின் மூலம் உணர்கிறோம்.
அப்போது அந்த மகத்தான பிரகடனம் எழுகிறது:
“அஹம் பிரம்மாஸ்மி” — “நானே பிரம்மம்.”
அறிபவனும் அறியப்படுபவனும் எனத் தனித்தனி இல்லை.
குரு உணர்வாக வெளிப்படுகிறார்.
உணர்வு குருவாக வெளிப்படுகிறது.
உணர்வே குரு; குருவே உணர்வு.
இதுவே சத்தியங்கெல்லாம் சத்தியம்.
ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ 🙏
உங்களால் நம்ப முடிந்தால், நம்புபவருக்கு எல்லாம் தூய உணர்வின் விஷயமாகி விடும். — பைபிள்: மாற்கு 9:23
Aadesh 