“நீர்இன்று அமையாது”

முன்னுரை:
திருவள்ளுவரின் திருக்குறளில் ‘நீர்’ என்றதும் நமக்கு நினைவுக்கு வருவது மழையும், வேளாண்மையும் மட்டுமே. ஆனால், இக்குறளுக்குப் பின்னால் மறைந்திருக்கும் ஐம்பூதத் தத்துவத்தையும், ஆன்மீக ஞானத்தையும் நாம் கூர்ந்து கவனித்தால், அது வாழ்வியலின் மிக உயர்ந்த உண்மையை எடுத்துரைப்பதை உணரலாம்.

“நீர்இன்று அமையாது உலகெனின் யார்யார்க்கும்
வான்இன்று அமையாது ஒழுக்கு:”
இந்தக் குறளின் ஆழத்தை நம் முன்னோர்கள் கண்ட கோணத்தில் சற்று விரிவாகப் பார்ப்போம்.

ஐம்பூதங்களின் சங்கமம்: மானுட உடல்
‘உலகு’ என்பதற்கு ‘உலகுயிர்கள்’ என்று பொருள். பிறப்பு-இறப்புச் சுழற்சியில் இருக்கும் இந்த உயிர்கள் இன்றி உலகம் இல்லை. ஆகாயம், நிலம், காற்று, நெருப்பு ஆகிய நான்கு பூதங்களுடன், ஐந்தாவது பூதமான ‘நீர்’ கலந்து உருவானதே இந்த மானுட உடல்.

பூமி எப்படி 70% நீரால் சூழப்பட்டுள்ளதோ, அதேபோல ஒவ்வொரு மனித உடலும் 70% நீரால் ஆனது. இந்த நீர் என்பது, மற்ற நான்கு பூதங்களையும் இயக்கும் ஒரு அடிப்படை ஆதாரமாக, ஒரு ‘யுனிவர்சல் சால்வென்ட்’ (Universal Solvent) ஆக நம் உடலில் விளங்குகிறது. இதனால்தான், “நீரின்றி உலகு என்னும் உலகுயிர்களுக்கு உடல் உருவாகாது” என்று கூறப்படுகிறது.

‘வான்’ – வாழ்வின் மூலப்பகுதி
வள்ளுவர் கூறும் ‘வான்’ என்பதற்கு மழை என்ற பொருளையும் தாண்டி, ‘மூலப்பகுதி’ (Source) என்ற ஆழமான பொருள் உண்டு. மாணிக்கவாசகர் பெருமானும் தன் திருவாசகத்தில், “வானாகி நின்றாயை என்சொல்லி வாழ்த்துவனே” என்று தம் மூலமுதல்வனைப் போற்றுகிறார்.

நீர் கொண்டு கட்டமைக்கப்பட்ட இந்த பருவுடல், வெறும் சவமாகி விடாமல் இயங்கிக் கொண்டிருப்பதற்குக் காரணம், அதற்குள் குடிகொண்டிருக்கும் ‘வான்’ என்னும் சிவமாகிய அந்தத் தூய உணர்வாக விளங்கிக் கொண்டிருக்கும் உயிரே ஆகும்.

ஒழுக்கம் எனும் வாழ்க்கை முறை:
இங்கேதான் பகவத் கீதையின் ஒரு மிக முக்கியமான தத்துவம் இணைகிறது. பகவான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம், ஐம்புலன்கள் எவ்வளவு வலிமையானவை என்று எச்சரிப்பார்.
“அறிவில் சிறந்தவர்களின் மனதைக்கூட கொந்தளிப்புள்ள இந்திரியங்கள் வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துச் சென்று, ஆசைகளில் தள்ளிவிடும்” – (பகவத் கீதை 2:60)
அந்த ‘வான்’ என்னும் மூலப்பொருள் பற்றிய மெய்ஞானம் அல்லது விழிப்புணர்வு இல்லாதபோது, ஒரு மனிதனின் உடலானது கொந்தளிக்கும் இந்திரியங்களால் (ஐம்புலன்கள்) ஈர்க்கப்பட்டு, ஒழுக்கமற்ற வாழ்க்கைக்கு இழுத்துச் செல்லப்படுகிறது.

மாறாக, அந்தத் தூய உணர்வோடு (Self-awareness) வாழ்பவரின் வாழ்க்கையானது, என்றென்றும் ஒழுங்கு நிறைந்ததாகவே இருக்கும். ஒழுக்கம் என்பது கட்டாயப்படுத்தப்படும் ஒன்றல்ல; அது உள்ளுணர்வோடு வாழத் தொடங்கும்போது இயல்பாகவே மலரும் ஒரு பண்பு.

நிறைவாக:
திருவள்ளுவரின், வள்ளுவம், மற்றும் நம் மரபின் ஆன்மீகக் கூறுகள் அனைத்தும் ஒன்றையே சொல்ல வருகின்றன: நாம் நீரால் கட்டமைக்கப்பட்ட உடல் மட்டுமல்ல, அந்தப் பருவுடலை இயக்கும் ‘வான்’ என்னும் தூய உணர்வு. அந்த உணர்வைப் போற்றி வாழும்போதே, ஒழுக்கம் என்பது நம் வாழ்க்கையின் அடையாளமாக மாறுகிறது.

இந்த வாழ்வியல் ரகசியத்தைப் புரிந்துகொண்டு, தெளிந்த அறிவோடு வாழ்வோம்.
வாழ்க தமிழ்🙏வளர்க வள்ளுவம்🙏