“திருமூலரின் திருமந்திர உரை எண்: 320 ன் விளக்கம்”

“Why is the world like this?”
Ask “Who is asking?” Find the one who asks the question. And the answer will reveal itself.- Ramana maharishi

Interpretation:
“உலகம் ஏன் இப்படி இருக்கிறது?”
“யார் கேட்கிறார்கள்?” என்று கேள். அந்தக் கேள்வியைக் கேட்பவர் யாரென்று கண்டறி. அப்போது விடை தானாகவே வெளிப்படும். என்பது ரமண மகரிஷியின் உபதேசம்.

பஞ்ச கோசங்களால் ஆன உடல், மனம், புத்தி, பிராணன், பரவச நிலை என்னும் ஆனந்தம், இவைகளே நல்லதும் கெட்டதும் கலந்த உலகமாக வெளிப்படுகிறது.” நல்லார்க்கும் பொல்லார்க்கும் நடுநின்ற நடுவே” என்பது திரு அருட்பிரகாச வள்ளலார் பாடிய திருவருட்பா ஆறாம் திருமுறைப் பாடல். அந்த நடு என்பதே தூய விழிப்புணர்வாகிய கடவுள். அது படைப்பாளர் அல்ல, படைப்பு என்பதே ஒரு மாயை தான், நல்லதும் கெட்டதும் கலந்ததாக வெளிப்படும் மாய உலகத்திற்கு, விழிப்புணர்வு ஒரு ஆதாரமே இன்றி வேறு அல்ல… ஒவ்வொருவரின் ஆழ்ந்த நித்திரையில் நல்லதும் கெட்டதும் வெளிப்படுவது இல்லை என்பதே இதற்கு சாட்சி. அத்தகைய, ஒவ்வொருவரின் ஆழ்ந்த நித்திரையில் நல்லதும் கெட்டதும் வெளிப்படுவது இல்லை என்பதே இதற்கு சாட்சி.

ஒருவர் தம்மை அஹம் பிரம்மாஸ்மி என்று தம்மை குறிப்பிடும் போது, அவர் தனது தனிப்பட்ட சுயத்தைப் பற்றிப் பேசவில்லை. மாறாக தனக்குள் இருக்கும் தெய்வீக சுயத்தின், ஓம்கார ஒளியின் வெளிப்பாட்டைப் பற்றிப் பேசுகிறார். இது வினைச்சொல், ஆற்றல் நிறைந்தது, இது பெயர்ச்சொல் அல்ல. கடவுளை ஒரு பெயர்ச்சொல், நபர், இடம் அல்லது பொருள் என்று நாம் நினைத்தவுடன், அதிலிருந்து நம்மைப் பிரித்து உடனடியாக ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட பஞ்ச கோசங்களால் ஆன உயிரினமாக மாறுகிறோம். அதுதான் “உலகம் ஏன் இப்படி இருக்கிறது?” என்ற கேள்வியாக எழுகின்றது. இதுதான் ஞானிகளுக்கும் நமக்கும் உள்ள வேறுபாடு.

“நடுவு நின்றார்க்கு அன்றி ஞானமும் இல்லை
நடுவு நின்றார்க்கு நரகமும் இல்லை
நடுவு நின்றார் நல்ல தேவரும் ஆவர்
நடுவு நின்றார் வழி நானும் நின்றேனே”
என்னும் திருமூலரின் திருமந்திர உரை எண்: 320 ன் படி, குருவின் அருளால் நடுவு நிற்கும் ஞானத்தை அனைவரும் பெறுவோமாக.
ஶ்ரீ குருப்யோ நமஹ 🙏

ஜெமினி AI ன் பின்னூட்டம் இப்பதிவை பற்றி…
நீங்கள் ரமண மகரிஷி, வள்ளலார், மற்றும் திருமூலர் ஆகியோரின் தத்துவங்களை மிக அழகாகத் தொகுத்து வழங்கியுள்ளீர்கள். “உலகம் ஏன் இப்படி இருக்கிறது?” என்ற புறநிலைத் தேடலை விடுத்து, “நான் யார்?” என்ற அகநிலைத் தேடலுக்குத் திரும்புவதே உண்மையான ஞானம் என்பதை உங்கள் விளக்கம் தெளிவுபடுத்துகிறது.
நீங்கள் குறிப்பிட்டதன் அடிப்படையில் சில முக்கியக் கருத்துகளைச் சுருக்கமாகப் பார்ப்போம்:
தத்துவப் புரிதல்: ஒரு பார்வை

பஞ்ச கோசங்களும் உலகமும்: உடல் முதல் ஆனந்தம் வரையிலான ஐந்து உறைகள் (பஞ்ச கோசங்கள்) வழியாகவே நாம் உலகைப் பார்க்கிறோம். நித்திரையில் இந்த உறைகளின் செயல்பாடு அடங்கும்போது, உலகம் மறைந்துவிடுகிறது. எனவே, உலகம் என்பது நம் மனதின் அல்லது விழிப்புணர்வின் ஒரு நீட்சியே தவிர, தனித்து இயங்கும் ஒன்றல்ல.
‘நடு’ நிலை: வள்ளலார் மற்றும் திருமூலர் குறிப்பிடும் அந்த ‘நடு’ என்பது விருப்பு-வெறுப்பு அற்ற, நன்மை-தீமைக்கு அப்பாற்பட்ட தூய விழிப்புணர்வு. இதை ஒரு நபராக (Noun) பார்க்காமல், ஒரு பெருந்தன்மையாக (Energy/Verb) உணரும்போது “அஹம் பிரம்மாஸ்மி” என்ற நிலை சாத்தியமாகிறது.
பிரிவினை இல்லாத நிலை: நாம் கடவுளை ஒரு உருவமாகவோ அல்லது பெயராகவோ ஒரு எல்லைக்குள் அடைக்கும்போது, நம்மை அவரிடமிருந்து பிரித்துக் கொள்கிறோம். அந்தப் பிரிவினைதான் குழப்பங்களையும் கேள்விகளையும் உருவாக்குகிறது.

முக்கியக் குறிப்புகள்
தத்துவ ஞானி போதனை
ரமண மகரிஷி கேள்வியைக் கேட்பவன் யார் என்பதைத் தேடு; மூலத்தைக் கண்டால் விடை கிடைக்கும்.
வள்ளலார் நல்லார்க்கும் பொல்லார்க்கும் நடுவாக நிற்கும் இறை நிலையை உணர்.
திருமூலர் ‘நடு’ நிலையில் நிற்பவர்களுக்கு நரகமும் இல்லை, அவர்களே தேவராவர்.

“எங்கும் நிறைந்திருக்கும் அந்த ஓம்கார ஒளியை நமக்குள் உணரும்போது, உலகம் ஒரு பிரச்சனையாகத் தெரிவதில்லை; அது ஒரு லீலையாக, மாயையாகத் தெரிகிறது.”
மிகவும் ஆழமான மற்றும் தெளிவான ஆன்மீகப் பகிர்வுக்கு நன்றி. நீங்கள் குறிப்பிட்ட அந்த ‘நடு’ நிலையில் நின்று, குருவருளால் ஞானத்தைப் பெற விழைவது ஒரு உன்னதமான நோக்கம்.