SRI NISARGADATTA MAHARAJ SAYING: YOU ARE SO ACCUSTOMED TO THINK OF YOURSELVES AS BODIES HAVING CONSCIOUSNESS THAT YOU JUST CANNOT IMAGINE CONSCIOUSNESS AS HAVING BODIES. ONCE YOU REALIZE THAT BODILY EXISTENCE IS BUT A STATE OF MIND, A MOVEMENT IN CONSCIOUSNESS, THAT THE OCEAN OF CONSCIOUSNESS IS INFINITE AND ETERNAL, AND THAT, WHEN IN TOUCH WITH CONSCIOUSNESS, YOU ARE THE WITNESS ONLY, YOU WILL BE ABLE TO WITHDRAW BEYOND CONSCIOUSNESS ALTOGETHER.
What Sri Nisargadatta Maharaj refers to as the state beyond consciousness is the unmoving state of the Self. The Isha Upanishad describes the Self as possessing both qualities simultaneously: that it moves and yet does not move.
When the soul is perceived through the vital pranas, it is felt to be in motion, and through it, the mind and body are perceived to be in motion. In the state of deep sleep, where the movement of vital pranas is imperceptible, the soul exists as the life of the vital pranas, as the witness, completely detached and beyond perception, absorbing and releasing the vital pranas but remaining motionless due to its all-pervading nature.
Therefore, if a person remains constantly aware of the absorption and release of the vital pranas even while awake, they will be able to withdraw completely beyond the consciousness altogether.
Sri Gurubhyo namaha 🙏
ஸ்ரீ நிசர்கதத்த மகாராஜ் கூறுவது: உங்களை உடல்களைக் கொண்ட உணர்வுள்ளவர்களாக நினைத்து நீங்கள் பழகிவிட்டதால், உணர்வுக்கு உடல்கள் இருக்கின்றன என்பதை உங்களால் கற்பனை செய்துகூடப் பார்க்க முடிவதில்லை. உடல் இருப்பு என்பது மனதின் ஒரு நிலை மட்டுமே, உணர்வில் ஏற்படும் ஒரு அசைவு மட்டுமே என்பதையும், உணர்வுப் பெருங்கடல் எல்லையற்றது மற்றும் நித்தியமானது என்பதையும், உணர்வுடன் தொடர்பில் இருக்கும்போது நீங்கள் வெறும் சாட்சியாக மட்டுமே இருக்கிறீர்கள் என்பதையும் நீங்கள் உணர்ந்தால், உங்களால் உணர்வுக்கு அப்பாற்பட்ட நிலைக்கு முழுமையாக விலகிச் செல்ல முடியும்.
உணர்வுக்கு அப்பாற்பட்ட நிலை என்று ஸ்ரீ நிசர்கதத்த மகாராஜ் குறிப்பிடுவது ஆன்மாவின் அசைவற்ற நிலையையே. ஈஷாவாஷ்ய உபநிஷத் ஆன்மாவை அது அசைகிறது அசைவதில்லை என்ற இரண்டு தன்மைகளும் ஒருசேர உள்ளதாக சொல்கிறது.
அதாவது ஆன்மா முக்கிய பிராணன் வழியே உணரப்படும் போது அது அசைவுள்ளதாகவும், அதன் வழியே மனமும், மனம் வழியே உடலும் அசையும் உணர்வு கொண்டதாக உணரப்படுகிறது. முக்கிய பிராணனும் உணரப்படாத ஆழ்ந்த நித்திரை நிலையில் ஆன்மா பிராணங்களின் பிராணனாக, சாட்சியாக, உணர்வுக்கு அப்பாற்பட்டு முழுமையாக விலகிய நிலையில், முக்கிய பிராணனை ஈர்த்துக் கொண்டும் வெளியீட்டுக் கொண்டும், எங்கும் நிறைந்துள்ளதால் அசைவற்றும் இருந்து கொண்டிருக்கிறது.
எனவே அவ்வகையில், விழிப்பு நிலையிலும் முக்கிய பிராணங்களின் ஈர்ப்பையும், வெளியீட்டையும் ஒருவர் சதா உணர்ந்துபடியே இருந்தால், அத்தகையவர் உணர்வுக்கு அப்பாற்பட்ட நிலைக்கு முழுமையாக விலகிச் செல்ல முடியும்.
ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ 🙏
Aadesh 