ஆன்ம உணர்தல் என்றால் என்ன? ஆற்றலின் ஓங்கிய அருட்பெருஞ்ஜோதி — வீணையின் நாதமும் ஆன்ம விடுதலையும்

ஆன்ம உணர்தல் என்றால் என்ன?

ஆற்றலின் ஓங்கிய அருட்பெருஞ்ஜோதி — வீணையின் நாதமும் ஆன்ம விடுதலையும்

அருட்பெருஞ்ஜோதி என்பது வெறும் ஒளி மட்டுமல்ல; எங்கும், எதிலும் இடைவிடாது தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் பேராற்றலாகவும் அதனை உணரலாம்.

திருவருட்பிரகாச வள்ளலார், அருட்பெருஞ்ஜோதி அகவலில் பல்வேறு நிலைகளில் வெளிப்படும் இறைச் சக்தியை “ஆற்றலின் ஓங்கிய அருட்பெருஞ்ஜோதி” என்று போற்றுகிறார்.

இந்தச் சர்வவியாபியான பேராற்றலை நாம் எவ்வாறு உணர்வது?

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன் தோன்றிய பிருஹதாரண்யக உபநிடதம், இதனை ஒரு மிக எளிய, ஆனால் ஆழமான உவமையின் மூலம் விளக்குகிறது.

ஒரு வீணையை மீட்டும்போது அதிலிருந்து பல்வேறு ஸ்வரங்கள் வெளிப்படுகின்றன. ஆனால் அந்த ஸ்வரங்களை, வீணையின் பொது நாதத்திலிருந்து முற்றிலும் தனித்தனியாகப் பிரித்தெடுக்க முடியாது. அவை அனைத்தும் அந்த நாதத்திலேயே அடங்கியுள்ளன.

அதைப்போலவே, நாம் “இருக்கிறது – இல்லை” என்று பெயரிட்டு வகைப்படுத்திக் காணும் இந்தப் பல்வேறு வடிவங்களும், அவற்றிலிருந்து வெளிப்படும் எண்ணற்ற செயல்பாடுகளும், அனைத்தையும் தாங்கி நிற்கும் “இருக்கிறது என்றே இருக்கிறது” எனும் பரம்பொருளின் பேராற்றலுக்கு அப்பாற்பட்டவை அல்ல.

புலன்களின் இயக்கமும் பேரொளியின் தரிசனமும்

வீணையின் பல்வேறு ஸ்வரங்களைத் தனித்தனியாகக் கேட்பதற்குப் பதிலாக, அவற்றின் அடிப்படையில் ஒலிக்கும் பொது நாதத்தை உணர்வது போல,

ஒருவர் தன்னுள் நிகழும் ஒவ்வொரு அனுபவத்தின் பின்னாலும், ஒரே பேராற்றல் இயங்கிக் கொண்டிருப்பதை உணரத் தொடங்கும்போது, ஆன்ம உணர்வின் கதவு திறக்கிறது.

நம் உடலின் வழியாக நாள்தோறும் நிகழும்:

– பார்த்தல்
– கேட்டல்
– நுகர்தல்
– சுவாசித்தல்
– பேசுதல்
– உணர்தல்
– சிந்தித்தல்
– அறிதல்
– போக்கு–வரவு

என எண்ணற்ற இயக்கங்களை நாம் தனித்தனி செயல்களாகவே அனுபவிக்கிறோம்.

ஆனால் அவற்றைத் தனித்தனி ஆற்றல்களாகப் பிரித்து நோக்காமல், அவை அனைத்திற்கும் அடிப்படையாக ஒரே அருட்பெருஞ்ஜோதியின் பேராற்றல் இடைவிடாது இயங்கிக் கொண்டிருப்பதை உணரும்போது, பார்வையும் அந்த ஆற்றலே; பார்த்தலும் அந்த ஆற்றலே.

கேள்வியும் அந்த ஆற்றலே; கேட்டலும் அந்த ஆற்றலே.

சுவாசமும் அந்த ஆற்றலே; சிந்தனையும் அந்த ஆற்றலே.

அறிவதும், அறியப்படுவதும், அறிதலும் — அனைத்திற்கும் ஆதாரமாக இருப்பதும் அதே பேராற்றலே.

ஆன்ம உணர்தல் என்றால் என்ன?

ஆன்ம உணர்தல் என்பது, புதிதாக ஏதோ ஒன்றைப் பெறுவது அல்ல.

தனித்தனியாகத் தோன்றும் அனைத்தின் பின்னாலும், அவற்றைத் தாங்கி இயக்குகின்ற ஒரே இருப்பையும் பேராற்றலையும் நேரடியாக உணர்வதே ஆன்ம உணர்தல்.

பார்வை வேறல்ல; பார்த்தல் வேறல்ல.

கேட்பவன் வேறல்ல; கேட்டல் வேறல்ல.

அறிபவன் வேறல்ல; அறிதல் வேறல்ல.

இவ்வாறு, அறிபவன்–அறிவு–அறியப்படுவது என்ற மூன்றின் வேறுபாடும் மெல்ல மறைந்து, அனைத்தும் ஒரே பேராற்றலின் வெளிப்பாடாக அனுபவிக்கப்படும் நிலையில், தனித்த “நான்” என்ற சுட்டுணர்வின் பிடிப்பு தளரத் தொடங்குகிறது.

அங்கே அனுபவிப்பவன் தனியாக இல்லை.

அனுபவமும் தனியாக இல்லை.

எஞ்சியிருப்பது — இருப்பு.

அந்த இருப்பே பேருணர்வு.

அந்த பேருணர்வே அருட்பெருஞ்ஜோதி.

அந்த அருட்பெருஞ்ஜோதியில் இரண்டறக் கலந்திருப்பதே முடிவான வீடுபேறு.

அருட்பெருஞ்ஜோதி 🙏 அருட்பெருஞ்ஜோதி🙏
தனிப்பெரும் கருணை 🙏அருட்பெருஞ்ஜோதி. 🙏