திருமூலரின் திருமந்திரம் உரை எண் 1649 ன் விளக்கம்:

அலைகளும் சமுத்திரமும்: எண்ணங்களைக் கரைக்கும் சிவனருள்!
வாழ்க்கைப் பயணம் என்பது எண்ணங்களால் நிரம்பிய பிறவிப் பெருங்கடல். ஒவ்வொரு நொடியும் எண்ணற்ற எண்ணங்களின் அலைகளால் நாம் அலைக்கழிக்கப்படுகிறோம். ஆனால், இந்த எண்ண அலைகளுக்குப் பின்னால் நிலைத்திருக்கும் பேரமைதியையும் பேரானந்தத்தையும் நாம் உணர்ந்திருக்கிறோமா?

அலைகளும் நம் அகங்காரமும்:
சமுத்திரத்தில் எழும் அலைகளைக் கவனியுங்கள். அவை சமுத்திரத்திலிருந்து தனித்தனியாகத் தோன்றினாலும், உண்மையில் அவை சமுத்திரத்தைத் தவிர வேறொன்றல்ல. அதுபோலவே, அகங்காரத்தால் தோன்றும் “நான்” என்னும் உணர்வுடன் எழும் எண்ண அலைகள், தங்களைப் பரம்பொருள் என்னும் சமுத்திரத்திலிருந்து பிரிந்தவை போலக் காட்டிக் கொள்கின்றன.
ஆனால், சமுத்திரம் இடைவிடாமல் அலைகளைத் தன்னுள் கரைத்துக் கொள்வதைப் போலவே, நம் உள்ளத்தில் ஜோதி வடிவாக ஒளிரும் “சிவனருள்” என்னும் சமுத்திரம், அகங்கார எண்ண அலைகளை இடைவிடாது தன்னுள் கரைத்துக் கொண்டே இருக்கிறது. இந்த உண்மையை நாம் நேரடியாக உணரும்போது, திருக்குறள் கூறும் “பிறவிப் பெருங்கடலை” எளிதில் கடந்து விட முடியும்.

“சிவன் அருளால் சிலர் தேவரும் ஆவர்,
சிவன் அருளால் சிலர் தெய்வத்தோடு ஒப்பர்,
சிவன் அருளால் வினை சேர கிலாமை,
சிவன் அருள் கூடின் அச் சிவலோகம் ஆமே.
(திருமூலர்: திருமந்திரம் – 1649)இந்தப் பாடல் சிவனருளின் நான்கு விதமான ஆழ்நிலைகளை உணர்த்துகிறது:

முதல் நிலை – தேவநிலை:
சிவனருள் தொடும்போது, சாதாரண மனிதனின் மனம் உயர்ந்த தெளிவைப் பெறுகிறது. அவனுடைய எண்ணங்களும் வாழ்வும் தேவர்களுக்கு உரிய உயர்வை நோக்கிச் செல்கின்றன.

இரண்டாம் நிலை – தெய்வத்தன்மை:
இந்தத் தெளிவு மேலும் ஆழமடைந்து இரண்டாம் நிலையை அடையும் போது, அவனது எண்ணங்களும் செயல்களும் இறைத்தன்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன. அதனால் அவன் தெய்வத்திற்கு ஒப்பானவனாக மதிக்கப்படுகிறான்.

மூன்றாம் நிலை – வினை நீக்கம்:
“வினை சேர கிலாமை” என்பது, பற்றுகளும் கர்மப் பிணைப்புகளும் இயல்பாகவே விலகும் நிலை. சிவனருளின் மூன்றாம் நிலை ஆழத்தில் நிலைபெற்ற மனத்தில், பழைய கர்மவினைகள் எரிந்து சாம்பலாகின்றன; புதிய வினைகள் சேருவதற்கும் இடமில்லை.

நான்காம் நிலை – சிவலோகம் இங்கேயே:
சிவலோகம் என்பது எங்கோ தொலைவில் இருக்கும் ஓர் இடமல்ல. சிவனருளின் நான்காம் நிலை ஆழத்தை உணரும்போது, பிறவித் தளைக்குக் காரணமான கர்மவினைகள் முற்றிலும் நசிந்து போக, அந்தக் கணமே சிவலோகம். அதுவே “அஹம் பிரம்மாஸ்மி” எனும் அனுபவநிலை; தன்னுணர்வும் பரம்பொருளும் ஒன்றே என்ற நேரடி உணர்வு.

முடிவுரை:
இன்றைய வேகமான உலகில், எண்ணங்களின் தொடர் அலைகள் நம்மை இடைவிடாமல் இழுத்துச் செல்கின்றன. அவற்றோடு போராட வேண்டியதில்லை; அவற்றைப் பற்றிக்கொள்ளவும் வேண்டியதில்லை. இந்த எண்ண அலைகளுக்கு வேறுபடாததாய், நம்முள் ஜோதி ஸ்வரூபமாய் ஒளிரும் சிவனருளை அடைக்கலமாகக் கொள்ளுங்கள். எண்ணங்களின் பின்னால் நிற்கும் சாட்சியாக இருங்கள்.
அப்போது, எழும் ஒவ்வொரு எண்ணமும் சிவனருள் என்னும் பேர்சமுத்திரத்தில் நம் முயற்சி இல்லாமலேயே கரைந்து மறைவதை நீங்கள் உணர்வீர்கள். எண்ணங்கள் கரையும் இடத்தில் அகங்காரம் இல்லை. அகங்காரம் இல்லாத இடத்தில் பிறவியும் இல்லை. அங்கே எங்கும் நிறைந்திருப்பது சிவம் மட்டுமே.

இந்த மெய்ஞான அனுபவம் நம் அனைவருக்கும் கிட்ட இறைவனை வேண்டுகிறேன்.
திருச்சிற்றம்பலம். 🙏