Ramana Maharishi says:
The final obstacle in meditator life is ecstasy; you feel great bliss and happiness and want to stay in that ecstasy. Do not yield to it, but pass on to the next stage, which is great calm. The calm is higher than ecstasy, and it merges into samadhi. Successful samadhi causes a waking sleep state to supervene. In that state, you know that you are always conscious, for consciousness is your nature. Actually, one is always in samadhi, but one does not know it. To know it, all one has to do is remove the obstacles.
Interpretation:
La ilaha: There is nothing worthy of worship or even contemplation.
Only the meditator’s body experiences this ecstasy, and nothing related to the body creates a permanent impression. When the ecstasy fades, interest in meditative life will also fade.
Illa Allah: This affirms “except for Allah.” By realizing that Allah is the only one worthy of worship or perception, the bodily consciousness fades away. One must recognize that this forgetting of the body is an expression of pure consciousness. During this practice, both body and mind disappear, and the meditator, the object of meditation, and the act of meditation all merge into one, dissolving into the formless, pure consciousness of Illa Allah.
the consciousness within, purged of the mind, is felt as god. -Ramana maharishi
Sri Gurubhyo namaha 🙏🏿
“பரவசம் என்பது தியானத்தின் இறுதி சவாலாகும்.”
ரமண மகரிஷி கூறுகிறார்:
தியான வாழ்வில் இறுதித் தடையாக இருப்பது பரவசம்; நீங்கள் பெரும் பேரின்பத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் உணர்கிறீர்கள் மேலும் அந்த பரவசத்தில் இருக்க விரும்புகிறீர்கள். அதற்கு அடிபணியாதீர்கள், ஆனால் அடுத்த கட்டத்திற்குச் செல்லுங்கள், இது மிகவும் அமைதியானது. அமைதி பரவசத்தை விட உயர்ந்தது, அது சமாதியில் இணைகிறது. வெற்றிகரமான சமாதி விழித்திருக்கும் உறக்க நிலையைக் கட்டுப்படுத்துகிறது. அந்த நிலையில், நீங்கள் எப்போதும் உணர்வுடன் இருப்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள், ஏனென்றால் உணர்வு உங்கள் இயல்பு. உண்மையில், ஒருவர் எப்போதும் சமாதியில் இருக்கிறார், ஆனால் அது தெரியாது. அதை அறிய, தடைகளை நீக்குவது மட்டுமே செய்ய வேண்டும்.
விளக்கம்:
லாயிலாஹ (La ilaha): வணங்கத் தகுதியானது, அல்லது நினைப்பதற்கு என்று எதுவும் இல்லை.
தியானம் செய்பவரின் உடல் மட்டுமே இந்த பரவசத்தை அனுபவிக்கிறது, உடலுடன் தொடர்புடைய எதுவும் நிரந்தர உணர்வை உருவாக்காது. பரவசம் மங்கும்போது, தியான வாழ்வின் மீதான ஆர்வமும் மங்கிவிடும்.
இல்லல்லாஹ் (illa Allah): “அல்லாஹ்வைத் தவிர” என்று உறுதிப்படுத்துகிறது. வணக்கத்துக்குரியவன் அல்லது உணர்வதற்குரியவன் காணப்படாத அல்லாஹ் ஒருவன் மட்டுமே என்பதை உணர்வதன் மூலம் உடல் உணர்வு மறைந்து போகும். உடலை மறப்பதற்கு இது தூய உணர்வின் வெளிப்பாடு என்பதை அவர் அங்கீகரிக்க வேண்டும். இந்த பயிற்சியின் போது, உடல் மற்றும் மனம் இரண்டும் மறைந்து, தியானம் செய்பவர், தியானத்தின் பொருள், மற்றும் தியானம் அனைத்தும் ஒன்றாக, இல்லல்லாஹ் என்ற உருவமற்ற, தூய உணர்வில் ஒடுங்கிவிடும்.
மனத்திலிருந்து தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட உள்ளுணர்வு, கடவுளாக உணரப்படுகிறது. – ரமண மகரிஷி
ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ 🙏🏿
Aadesh 