“ஒன்றென இரண்டென ஒன்றிரண்டென இவை அன்றென விளங்கிய அருட்பெருஞ்ஜோதி” (அகவல்:21) “ஒன்றென” ‘அறிவுக்கு’ அறியும் திறன் ஏற்ப்பட்ட பின்புதான் ‘அறிவு’ என்னும் பெயர் கொண்டாதாகி ஒன்றாய் பிரகாசிக்கிறது. “இரண்டென” இவ்-அறிவு ஒரு பொருளின் தன்மை கொண்டதாய் சேர்த்து அறியப்படும் போது இரண்டாய் பிரகாசிக்கிறது. “ஒன்றிரண்டென” இவ்-அறிவு, அறியப்படும் பொருளுடன் கூடி அறிபவனாக ஒளிரும் போது, ஒன்றிரண்டென (1+2=3) மூன்றாய் பிரகாசிக்கிறது. இவ்வாறு ‘அறிவு, அறியப்படும் பொருள், அறிபவன்’ என்று தனித்தனி வடிவாய், பொதுவினுள் நடிக்கும் இப்-பூரணப் பொருள்……